«بریژیت باردو»، بازیگر کهنه کار فرانسوی ادعای بسیاری از زنان بازیگر در رابطه با آزارهای جنسی و جنبش «من هم» را «ریاکارانه» خواند.

جنبش MeToo یا «من هم» پس از رسوایی جنسی «هاروی واینستین»، تهیه کننده بزرگ هالیوود در فضای مجازی راه افتاد و صدای زنان آزار دیده سراسر دنیا شد.

صدها زن با دو کلمه «من هم» و هشتگ #MeToo ، از تجربه های شخصی خود از آزار و اذیت جنسی نوشتند و این جنبش فراگیر شد.

«بریژیت باردو»، ستاره ۸۳ ساله سینما در مصاحبه ای با مجله «پاریس مچ» گفت در بیشتر موارد ادعای این بازیگران «ریاکارانه»، «مسخره» و «ناخوشایند» بود.

خانم «باردو» می گوید بسیاری از زنان بازیگر برای گرفتن نقش خوب در فیلم با تهیه کننده ها لاس می زنند اما برای جلب توجه می گویند که مورد آزار جنسی قرار گرفته اند.

به عقیده «بریژیت باردو»، این ادعاها بیشتر از اینکه به نفع آنها باشد به ضرر آنها خواهد بود.

او می گوید در طول فعالیت هنری اش هرگز مورد آزار جنسی قرار نگرفته و اگر کسی از زیبایی و اندام او تعریف می کرده، برایش خوشایند بوده است.

پیش از «بریژیت باردو»، «کاترین دنوو» بازیگر فرانسوی نیز در نامه ای سرگشاده از کارزار «من هم» در شبکه های اجتماعی انتقاد کرد.

خانم «دنوو» پس از انتشار این نامه مورد انتقاد شدید قرار گرفت و از قربانیان آزار جنسی معذرت خواست.

«بریژیت باردو» پس از بیست سال فعالیت در عرصه سینما، در سال ۱۹۷۳ و زمانی که تنها چهل سال داشت بازنشسته شد.

او با بازی در فیلمهایی چون «و خداوند زن را آفرید» به اوج شهرت و محبوبیت رسید.

از «بریژیت باردو» به عنوان یکی از زیباترین و لوندترین ستاره های سینما در همه دوران ها یاد می شود.

او از زمان بازنشستگی، زندگی اش را وقف حیوانات کرده است و به نظر می رسد از انسان ها دلزده شده است.

به گزارش صدای آمریکا؛ خانم «باردو» چندین بار به خاطر اظهار نظرهایی با رنگ و بوی نژادپرستانه در دادگاه حاضر شد و جریمه پرداخت.

مقاله قبلیدرخواست نمایندگان اتحادیه اروپا از فدریکا موگرینی برای پیگیری سرنوشت دکتر احمدرضا جلالی
مقاله بعدیگزارش گاردین: به سینا قنبری قبلا از مرگ به زور قرص داده شده بود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.