بریتانیا رسماً اعلام کرد به ائتلاف نظامی آمریکا برای امنیت دریایی در خلیج فارس می‌پیوندد. این خبر را دومینیک راب، وزیر امور خارجه بریتانیا اعلام کرده است.

دولت بریتانیا می گوید در این ائتلاف نظامی که با هدف تضمین امنیت کشتیرانی تجاری در خلیج فارس شکل می‌‌گیرد آماده همکاری با ایالات متحده آمریکاست.

بریتانیا گفته دیگر متحدان خود را نیز تشویق خواهد کرد تا به این ائتلاف بپیوندند.

با این حال هنوز نشانی از آن دیده نمی شود که کشورهای اروپایی دیگر قصد ملحق شدن به این ائتلاف را داشته باشند.

هایکو ماس، وزیر امور خارجه آلمان، روز دوشنبه (۵ اوت) یک بار تاکید کرد که کشورش قصد پیوستن به یک نیروی دریایی بین المللی تحت فرماندهی آمریکا را ندارد. او گفت که آلمان خواهان تاسیس یک ائتلاف اروپایی برای تضمین امنیت کشتیرانی در خلیج فارس است.

بریتانیا پیشتر به دنبال توقیف یک نفتکش این کشور به دست سپاه پاسداران یک “ائتلاف اروپایی” تشکیل می‌دهد تا از کشتی‌هایی که از تنگه هرمز عبور می‌کنند، حفاظت کند.

در آن زمان، چند کشور اروپایی بلافاصله از این تصمیم بریتانیا حمایت کردند اما جمهوری اسلامی تشکیل چنین ائتلافی را محکوم کرد.

بریتانیا هفته گذشته (۳۱ ژوئیه)، در جریان یک کنفرانس بین‌المللی در بحرین موافقت کرد که به یک مأموریت بین‌المللی بپیوندد تا همکاری‌های دریایی را بین کشورهای منطقه افزایش دهد. بریتانیا پیشنهاد داده تا رهبری یکی از کارگروه های دریایی را نیز بر عهده بگیرد.

این مأموریت دریایی قرار است هماهنگی بین نظامیان کشورهای مختلف و حمل و نقل تجاری را افزایش دهد.

بریتانیا گفته تلاش می‌شود در این ماموریت از کشتی‌هایی که در منطقه حضور دارند استفاده شود.

اما اکنون با پیوستن بریتانیا به “ائتلاف نظامی آمریکا برای امنیت دریایی در خلیج فارس”، مشخص نیست که آیا ائتلاف اروپایی جداگانه‌ای نیز تشکیل خواهد شد یا نه.

یکماه پیش آمریکا اعلام کرد به دنبال تشکیل ائتلافی است که تضمین کننده امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز و تنگه باب المندب باشد، یکی در جوار جمهوری اسلامی و دیگری در نزدیکی یمن.

آنگونه که بریتانیا می‌گوید این مأموریت دریایی قرار است هماهنگی بین نظامیان کشورهای مختلف و حمل و نقل تجاری را افزایش دهد.

به گزارش بی بی سی؛ تصمیم بریتانیا برای پیوستن به ائتلاف نظامی آمریکا برای امنیت دریایی در آب‌های جنوب ایران تنها ساعاتی پس از آن اعلام شد که محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی گفته بود “آمریکا در حوزه‌هایی که مانند حوزه نظامی ابرقدرت است نمی‌تواند ائتلاف ایجاد کند. کشورهای دیگر خجالت می‌کشند که نامشان در کنار نام آمریکا در لیست باشد”.

مقاله قبلیمایک پمپئو: برنامه ما حضور استراتژیک برای بازدارندگی در مقابل جمهوری اسلامی است
مقاله بعدیلیلا حسین زاده جهت اجرای حکم به بند زنان زندان اوین منتقل شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.