فیلم «آدم پست» از میان 16 فیلم دانشجویی گوی رقابت بخش سینه فونداسیون شصت و هفتمین جشنواره کن را برد.

بخش سینه فونداسیون جشنواره فیلم کن که عباس کیارستمی داوری آن را به عهده داشت، فیلم «آدم پست» را به عنوان برنده خود معرفی کرد.

این فیلم را که هفدهمین برنده بخش سینه فونداسیون در طول سال های برگزاری اش است، آنی سیلوراستاین دانشجوی دانشگاه تگزاس در آستین ساخته است.

عباس کیارستمی به عنوان رییس گروه داوران این بخش در کنار نائومی لووسکی کارگردان و فیلمساز فرانسوی، دانیلا توماس کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تدوین گر برزیلی، محمت صالح هارون کارگردانی از چاد و یوآخیم تریر کارگردان بلژیکی برنده را انتخاب کرد. نام برنده در مراسمی که دیشب (پنج شنبه 22 ماه می) در تئاتر بونوئل برگزار شد اعلام شد و فیلم برنده نیز در همین محل به نمایش درآمد.

بخش سینه فونداسیون از میان 1631 فیلمی که از 457 مدرسه فیلمسازی از سراسر جهان به این بخش فرستاده شده بود، 16 فیلم را برای بخش رقابتی انتخاب کرده بود.

دومین جایزه این بخش به «اوه لوسی!» به کارگردانی آتسوکو هیرایاناگی از مدرسه هنرهای آسیا در سنگاپور رسید.

جایزه سوم نیز به «خمیر ترش» به کارگردانی فولویو ریزولو از مدرسه سنترو اسپریمنتاله ایتالیا و «تصویر بزرگتر» به کارگردانی دیزی جیکوبز از مدرسه فیلم و تلویزیون ملی بریتانیا رسید.

برنده جایزه اول علاوه بر دریافت یک جایزه 15 هزار یورویی(20 هزار دلاری) حمایت می شود تا اولین فیلم بلندش را بسازد. جایزه برنده دوم 11250 یورو و جایزه برنده سوم 7500 یورو است.

این گروه داوری همچنین به بررسی فیلم های کوتاه خواهند پرداخت تا برنده جایزه نخل طلای این بخش را انتخاب کنند. برنده این بخش جایزه خود را در مراسم رسمی کن و در تاریخ 24 ماه می دریافت خواهد کرد.

به بخش سینه فونداسیون سه فیلم از آمریکا راه یافته بودند که شامل «خون ما» ساخته مکس چان، «اتومبیل های سنگی» ساخته رینالدو مارکوس گرین و «آدم پست» ساخته آنی سیلوراستاین بود. از فرانسه «خانه خانه شیرین» ساخته یک گروه چهار نفره، «یک زندگی درخشان» ساخته مریل هارت و «پرندگان افسانه ای» ساخته لئا میسیوس در این بخش جای داشتند.

عمر الظهیری با فیلم «پیامدهای ساخت توالت عمومی در کیلومتر 375» از مصر، چی کایاکاوا با «نیاگارا» از ژاپن، اینبار هورش با «دیدار» از اسراییل، استفن ایوانچیچ با «تابستان بی ماه» از صربستان، گیورگی مور کارپاتی با «پرووانسیا» از مجارستان، هوین-جو کون با «تنفس» از کره جنوبی و «خانه آخرین سفر» ساخته هان فنگیو از سنگاپور دیگر شرکت کنندگان در بخش دانشجوی امسال بودند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، سال پیش فیلم آناهیتا قزوینی زاده با عنوان «سوزن» جایزه اول بخش سینه فونداسیون کن را برده بود، اما امسال هیچ فیلم ایرانی در این بخش جای نداشت.

مقاله قبلیوین دیزل با بازی در «محافظان کهکشان» مرگ پل واکر را تاب می‌آورد
مقاله بعدیعبدالرضا داوری، قائم مقام مدیرعامل ایرنا از چهره های رسانه ای نزديک به احمدی نژاد بازداشت شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.