بروس درن در نقش جرج اسپان در فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» به کارگردانی کوئنتین تارانتینو بازی می کند.

 کوئنتین تارانتینو برای نقش جرج اسپان در فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» بروس درن را انتخاب کرد. این نقش قرار بود پیش از این نقش توسط برت رینولدز دوست دیرین بروس درن بازی شود که با مرگ وی در ۶ سپتامبر این اتفاق محقق نشد.

درن که پیش از این در فیلم «هشت نفرت انگیز» در نقش ژنرال سنفورد اسمیذرز با تارانتینو همکاری کرده است در این فیلم به جمع ستاره هایی چون لئوناردو دی کاپریو، برد پیت، مارگو رابی، آل پاچینو، کرت راسل، داکوتا فانینگ، مایکل مدسن، تیم راث و دمین لوییس اضافه می شود.

تمرکز داستان این فیلم تارانتینو روی قتل شارون تیت همسر رومن پولانسکی و چهار نفر از دوستانش توسط فرقه پیروان چارلز منسون است.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، قرار است فیلم جدید تارانتینو روز ۲۶ ژولای توسط سونی پیکچرز اکران شود.

مقاله قبلیخالق شخصیت پت پستچی درگذشت
مقاله بعدیدورخیز کلینت ایستوود برای فتح گیشه با «قاچاقچی»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.