درام اتیوپیایی «دیفرت» و مستند «دایره» به عنوان برنده جایزه پانورامای برلین انتخاب شدند.

«دیفرت» که اولین فیلم ساخته زرسنای برهانی مهاری فیلمساز اتیوپیایی است برنده جایزه بهترین فیلم داستانی در بخش پانورامای فستیوال بین المللی فیلم برلین شد. آنجلینا جولی یکی از تهیه کنندگان اجرایی این فیلم درام بود، که داستانش درباره ربوده شدن یک دختر جوان در مناطق روستایی اتیوپیا است.

فیلم «دیفرت» برای اولین بار در فستیوال فیلم ساندنس اکران شده بود. این فیلم موفق به دریافت جایزه برتر بخش پانورامای بینندگان شد که توسط تماشاچیان معمولی سینما در برلیناله انتخاب می شود.

و اما جایزه بینندگان پانورامای امسال برای بهترین فیلم مستند به فیلم درام مستند «دایره» رسید که توسط استفان هاوپت کارگردانی شده است. این فیلم همچنین جایزه تدی برلیناله را نیز برای بهترین فیلم از آن خود کرد.

امسال حدود 31 هزار تماشاچی در سینماهای نمیاش دهنده فیلم ها، رای خود را برای انتخاب بهترین فیلم ها در بخش جوایز تماشاچیان ثبت کردند.

رتبه دوم در بخش داستانی نیز به فیلم برزیلی «شیوه ای که وی نگاه می کند» ساخته کارگردان دنیل ریبریو رسید و فیلم «عروس‌ها» ساخته تیناتین کارجیشویلی اهل گرجستان نیز به مقام سوم دست یافت.

در بخش مستندها نیز «پیدا کردن ویوین مایر» ساخته جان مالوف و چارلی سیسکل مقام دوم را از آن خود کرد و «مادرم، یک جنگ و من» ساخته تامارا ترامپ و یوهان فایندت نیز در رتبه سوم جای گرفت.

همچنین فیلم «علوم طبیعی» که داستانی امروزی از کارگردان ماتیاس لوکزی است، برنده جایزه خرس بلورین بهترین فیلم در بخش جنریشن کی پلاس فیلم های کودکان شد. این فیلم درام که داستانش درباره دختر جوانی است که به دنبال پدر غایبش می‌رود، موفق به دریافت جایزه جنریشن کی پلاس از هیات داوران بین المللی مراسم شد که آن را داستانی گیرا با نقش آفرینی های فوق العاده و بینشی واضح نامیدند.

در این بخش فیلم هندی «سنگر» ساخته کارگردان آویناش آروم شایسته تقدیر شناخته شد. این فیلم درام درباره پسری است که سعی دارد با زندگی جدیدش در بخش روستایی هندوستان کنار بیاید. این فیلم همچنین برنده جایزه بهترین فیلم که توسط هیات داوران کودکان جنریشن کی پلاس انتخاب شده بود نیز شد.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، این گروه، شامل مجموعه ای از جوانان است که تمامی فیلم های زیر چهارده سال مراسم را تماشا می کنند و رای می دهند. این هیات داوران کودکان همچنین اشاره ویژه ای به فیلم «لذت امیال انسان» ساخته کارگردان ژاپنی ماساکازو سوگیتا نیز کرد که داستان آن درباره تاثیر یک زلزله فجیع بر روی زندگی یک خانواده است.

مقاله قبلیﺳﻘﻮﻁ پهپاد ﺳﭙﺎﻩ ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻥ ایران ﺩﺭ ﺳﺮﺍﻭﺍﻥ سیستان و بلوچستان
مقاله بعدیصادق هدایت خشم اصولگرایان را برانگیخت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.