کارگردانی مهدی رحمانی در جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور حاضر می‌شود.

جشنواره بین‌المللی سنگاپور در حالی بیست و پنجمین دوره  خود را آغاز می‌کند که شعار «خاطرات بیست و پنج سالگی» را برای خود برگزیده و مروری به گذشته این جشنواره از ابتدا تاکنون خواهد داشت.

جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور بزرگترین و معتبرترین رویداد سینمایی این کشور است که همه ساله تمرکز خود را روی نمایش بهترین فیلم‌های آسیا قرار داده می‌دهد.

به گزارش خبرآنلاین، امسال فیلم سینمایی «برف» در بخش رسمی سینمای آسیای این رویداد به نمایش در می‌آید. این جشنواره از تاریخ 4 تا 14 دسامبر 2014 برگزار می‌شود.

«برف» شرح حال یک روز از زندگی ملتهب یک خانواده شهری است که درگیر برگزاری مراسم خواستگاری دخترشان هستند.

رویا تیموریان، افشین هاشمی، محمدرضا غفاری، آناهیتا افشار، رابعه مدنی، مینا ساداتی، شیرین یزدانبخش و میلاد کی‌مرام بازیگران فیلم سینمایی «برف» هستند.

پخش جهانی «برف» بر عهده مرجان علیزاده(ایران نوین فیلم)است.

مقاله قبلیبدرقه محمدبنازاده امیرخیزی با شعار مرگ بر استبداد و مرگ بر دیکتاتور
مقاله بعدیظهور 3 خورشید در آسمان فرانسه!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.