فیلم در حال اکران “جنگ جهانی زد” با بازی برد پیت که به موضوع زامبی‌ها می‌پردازد واکنش منتقدان رسانه‌های مختلف جهان را برانگیخته است.

به گزارش  مهر به نقل از رپ، در این فیلم که بر اساس رمان پرفروش مکس بروکس ساخته شده، پسر افسانه‌ای این کتاب‌ها به دور دنیا سفر می کند و پیشرفت بیماری همه‌گیری که مردم را تبدیل به هیولاهایی آدم‌خوار کرده است، دنبال می کند.

بسیاری از منتقدان این فیلم دلهره‌آور آخر زمانی را ترسناک و مفرح توصیف کرده‌اند. منتقدان البته معتقدند بازیگران پرتعداد این فیلم که توسط برد پیت رهبری می‌شدند کار خاصی به غیر از فرار کردن از دست لشکر انسان های نامیرا نداشتند،

این فیلم که توسط کمپانی پارامونت اکران شده است تا به اینجا در سایت راتن تومیتوز 68 درصد نقدهای مثبت دریافت کرده که فقط اندکی کمتر از 76 درصد کسب شده توسط فیلم رقیبش در باکس آفیس یعنی “Monster’s University” است.

IMG14375807

آلونسو دورالد منتقد رپ فیلم را بیشتر از این که ترسناک بخواند ملال‌آور توصیف کرده است. او می‌گوید که مقیاس جهانی بودن این فیلم باعث شده کارگردان آن یعنی مارک فاستر نتواند بازی‌هایی که با پوست و خون لمس شود، از برد پیت و دیگر بازیگران فیلم دریافت کند.

او نوشت: پیت خودش را از نظر فیزیکی وارد نقشش می کند اما اینجا دیگر چیز خاصی برای انجام دادن او وجود ندارد. شخصیتش مرا در یک صحنه به یاد شخصیت متخصص واتیکان در فیلم‌های دن براون انداخت، چون هر دوی این مردها با کوچک‌ترین مدارک کشف شده، به نتایج و تئوری‌های بزرگ دست پیدا می‌کنند.

ای. او. اسکات منتقد نیویورک تایمز نقد بهتری برای فیلم داشت. وی قبول کرد که فیلم قدمی محکم برای فیلم های ژانر زامبی نبوده است، اما آن را برای خلق صحنه های جالب و تازه تحسین کرد. او نوشت: زامبی‌های این فیلم که گروهی حرکت می‌کنند و طوری طراحی شده‌اند تا از نزدیک دیده شوند، بسیار جالب و وحشتناک هستند. با این حال فیلم نتوانست آن‌ها را به طرز چالش‌وار و تازه‌ای ترسناک نشان دهد. با این حال اگر می خواهید توجهتان برای مدتی جلب شود و کمی هم مضطرب شوید این فیلم و زامبی‌هایش می توانند حداقل موقتا سلیقه تان را راضی کند.

دانا استیونز منتقد اسلیت هم مانند اسکات، فیلم “جنگ جهانی زد” را به عنوان فیلمی سرگرم‌کننده و پاپ‌کورنی شناخت. با این حال او این نکته را هم یادآور شد که بازنویسی پایان فیلم در لحظه آخر، آن پایان بندی جالب و هیجانی را که قبل از آن ایجاد شده بود، خراب کرد. او نوشت: کاملا واضح است که این ها تکه هایی از داستانی بزرگ تر هستند که برای خرج های کمتر بریده شده اند، با این حال با وجود اینکه این فیلم در تمام طول 116 دقیقه اش موج های هیجان و فریاد را به خوبی وارد کرده بود، می توان پایان سرعت زده و ساکتش را بخشید.

دیوید تامسون از نیو ریپابلیک یکی از نقدهای بیشتر مثبت فیلم را ارایه داد و فیلم را برای انرژی و جنبش‌اش تحسین کرد. تنها نکته منفی ای که او به آن اشاره کرد قابلیت فیلم برای ساخت قسمت های بعدی بود که به نظر او عملی بی تاثیر و تضعیف کننده برای کسب درآمد بیشتر خواهد بود. او نوشت: این فیلمی بسیار سرگرم کننده است که می تواند شانس خوبی برای کسب درآمد داشته باشد. همچنین کلمه هایی در پایان فیلم هستند که نشان می دهند در حالی که گاز یک زامبی ممکن است بسیار خطرناک باشد، با این حال امکان ساخت قسمت های بعدی فیلم حتی ممکن است بیشتر ضررده باشد.

اما همه مانند تامسون هیجان زده نبودند. جو نومیر منتقد نیویورک دیلی نیوز نوشت: این فیلم بدون هیچ هدف و داستان مشخصی است. فیلمی اکشن ضعیف که به آرامی و خامی به سمت پایانش حرکت می کند.

این صحبت‌ها نشان می دهد که برد پیت باید از دیلی نیوز دور بماند.

مقاله قبلیجانی دپ و تام کروز از بروکهایمر تجلیل کردند
مقاله بعدیرکورد 55 ساله شکست؛ تیم ملی وزنه‌برداری ایران قهرمان آسیا شد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.