بازیگر نامی هالیوودی می‌گوید رسوایی‌های تهیه‌کننده هالیوودی از این نظر شبیه جرایم خانواده منسون بودند که پایان یک دوران را رقم زدند.

برد پیت در مصاحبه‌ای جدید قتل‌های مرتکب شده توسط خانواده منسون را که تقریبا ۵۰ سال پیش هالیوود را به لرزه درآورد با رسوایی هاروی واینستین در سال ۲۰۱۷ مقایسه کرد.

این بازیگر محبوب که برای معرفی فیلم جدیدش «روزی روزگاری در هالیوود» ساخته کوئنتین تارانتینو با ساندی تایمز بریتانیا صحبت می‌کرد، توضیح داد که چطور والدین او قتل شارون تِیت بازیگر و شش نفر دیگر به دست اعضای خانواده منسون را به عنوان تغییری بزرگ در شهر لس‌آنجلس و آن دوران می‌دیدند.

وی گفت: وقتی والدین من این مسئله را توصیف می‌کردند آن را به عنوان پایانی بر انقلابی کمال‌گرایانه می‌دیدند. والدین من هنوز همان آدم‌ها هستند اما این رخداد همانند از دست رفتن رویای آنها بود.

پیت اضافه کرد: این قتل‌ها و تیرگی آنها باعث پایان دادن به بسیاری از امیدهای والدین من برای تزریق کردن ایدئولوژی عشق و صلح به بقیه دنیا شدند و کاملا نمایان‌گر پایانی آنی بر یک عصر بودند.

پیت که در فیلم تارانتینو نقش شخصیت کلیف بوث را بازی می‌کند که با اعضای خانواده منسون در ارتباط است در پاسخ به اینکه از آن موقع تا به حال چه اتفاق دیگری افتاده که همانطور شهر را لرزانده است به پرونده رسوایی جنسی هاروی واینستین و جنبش «من هم همینطور» اشاره کرد.

وی بیان کرد: به نظرم داریم خودمان را بازتنظیم می‌کنیم اما به شیوه‌ای خوب.

پیت همچنان درباره تغییر ایده مردانگی در هالیوود صحبت کرد و گفت که در حال حاضر مردهای هالیوود هم بازتنظیم شده‌اند و حالا افرادی هستند که در عین سفت‌وسخت بودن، آسیب‌پذیر هم هستند و نسبت به ضعف‌های‌شان آگاهی دارند.

وی در پایان بیان کرد: آنها حالا احساسات بیشتری نشان می‌دهند و کارشان بیشتر از این است که فقط بخواهند نشان بدهند چقدر سفت‌وسخت هستند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» در حال حاضر با نقش‌آفرینی برد پیت، لئوناردو دی‌کاپریو و مارگو رابی در سالن‌های سینما به نمایش درمی‌آید.

مقاله قبلیهیج کس نمی تواند حلال و مباح خدا را بر مردم حرام کند، به هر بهانه و تحت هر نامی؛ بقلم دکتر کاوه احمدی علی آبادی
مقاله بعدیکارگردان «آکوامن» با یک فیلم ترسناک می‌آید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.