کمپانی تهیه فیلم برد پیت مشغول کار برای تولید مستندی درباره کریس کورنل، یکی از محبوب‌ترین چهره‌های موسیقی گرانج و راک است که سال گذشته از دنیا رفت.

 یک فیلم مستند جدید حول محور زندگی کریس کورنل، مرد اول گروه‌های موسیقی راک ساوندگاردن و آدیواسلیو در حال حاضر در دست ساخت است.

این فیلم توسط ویکی بیوه کورنل و همچنین شرکت تهیه «فیلم ۴۵» که متعلق به برد پیت و پیتر برگ بوده و تمرکز اصلی‌اش روی محتوای آثار غیرداستانی و برنددار است، ساخته می‌شود. برگ که تا به حال فیلم‌های «تنها بازمانده» و «دیپ‌واتر هورایزون» (اگر سنگ از آسمان ببارد) را هم ساخته، روی صندلی کارگردانی خواهد نشست.

کورنل از سال ۱۹۸۴ که گروه ساوندگاردن به وجود آمد تا زمانی که تا سال ۱۹۹۷ منحل شد، خواننده و ترانه‌سرای آن بود. در ادامه او با اعضای گروه Rage Against the Machine گروه آدیواسلیو را تشکیل داد. گروه ساوندگاردن در سال ۲۰۱۱ دوباره متحد شد. این گروه در حین اجرای تور بود که روز هجدهم ماه مه سال ۲۰۱۷ کورنل بعد از یکی از اجراهای آن‌ها در دیتروت جان خود را از دست داد. مرگ او خودکشی تشخیص داده شد.

در ماه ژانویه، ویکی کورنل و تعدادی از دیگر موزیسین‌های عرصه موسیقی گرانج از جمله استون گاسارد و جف آمنت از گروه پرل جم، کنسرتی به نام «من بزرگراه هستم: یادبودی برای کریس کورنل»‌ به احترام او در لس‌آنجلس برگزار کردند. از جمله افرادی که در آن کنسرت اجرا داشتند می‌توان به مایلی سایرس، فو فایترز، متالیکا، برندی کارلایل و کریس استیپلتون اشاره کرد. برد پیت هم آنجا حضور داشت.

کورنل طی مسیر حرفه‌ای کاری خود ۱۶ نامزدی دریافت جایزه گرمی را از آن خود کرد و سه بار برنده آن شد. نخستین باری که او گرمی برد به خاطر بهترین اجرای موسیقی متال برای آهنگ «Spoonman» و دومین بار برای بهترین اجرای موسیقی هارد راک برای «Black Hole Sun» بود که هر ۲ مربوط به گروه ساوندگاردن می‌شد. آخرین گرمی هم هفته گذشته به خاطر بهترین اجرای موسیقی راک به آهنگ «When Bad Does Good» او تعلق گرفت.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، آخرین فیلم برگ «مایل ۲۲» با نقش‌آفرینی مارک والبرگ بود. پروژه بعدی او «سرزمین عجایب» است که در عین حال پنجمین همکاری او با والبرگ خواهد بود.

مقاله قبلیگاف حسین شریعتمداری خبرساز شد
مقاله بعدیهمکاری مجدد کوین کاستنر و دایان لین در یک ماجراجویی معمایی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.