فیلم «سلما» درباره زندگی مارتین لوتر کینگ و جنبش حقوق مدنی آمریکا به تهیه کنندگی چهره‌های مطرح ساخته می شود.

 در این فیلم که درباره جنبش حقوق مدنی آمریکا در سال 1965 است بازیگران متعددی برای ساخت فیلمی درباره زندگی مارتین لوتر کینگ از سوی کمپانی پارامونت جلوی دوربین می‌روند.

در حالی که دیوید اویلو در نقش مارتین لوتر کینگ ظاهر می شود، آندری هالند در نقش اندرو یانگ سیاستمدار و فعال اجتماعی بازی می کند. نقش همسر کینگ یعنی کورتا اسکات کینگ را کارمن اجوگو ایفا خواهد کرد. از آنجا که این وقایع در دوره ریاست جمهوری لیندون جانسون شکل گرفت، تام ویلکیسنون نیز در نقش این رییس جمهوری آمریکا ایفای نقش خواهد کرد.

این فیلم را آورا دو ورنی کارگردان «میان هیچ جا» جلوی دوربین می‌برد و در آن تلاش و راهپیمایی سیاهپوستان برای عبور از سلما به مونتگومری مرکز آلاباما را در مرکز توجه داستان خود قرار داده است. این راهیپیمایی در سال 1965 به منظور دریافت حق رای انجام شد و پلیس جلوی برگزاری آن را گرفت. در این فیلم نشان داده می شود که سازمان‌دهندگان سه بار تلاش کردند تا این سفر را انجام دهند و هر بار شمار شرکت‌کنندگان بیشتر از بار پیش بود.

این فیلم با حضور تهیه کنندگان قابل توجهی شکل گرفته که اپرا وینفری و موسسه «هارپو» متعلق به وی، «کمپانی پلن بی» متعلق به برد پیت که تهیه کننده فیلم «12 سال یک برده» برنده اسکار امسال بود و کریستین کالسون که تهیه کننده فیلم «زاغه نشین میلیونر» برنده اسکار بود، ساخته می‌شود.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،اندور جکسون یانگ در سال 1961 راهی آتلانتا شد تا مدیریت کنفرانس رهبری مسیحیان جنوبی را برعهده بگیرد. او همکاری تنگاتنگی با مارتین لوتر کینگ در جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان داشت و روزی که کینگ در سال 1968 در ممفیس ترور شد، همراه وی بود.

www.belfasttelegraph.co.uk

مقاله قبلیآژانس خواهان توضيحات بيشتر ایران درباره چاشنی‌های انفجاری شد
مقاله بعدیتارنمای خبری قانون آنلاین مسدود شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.