با اهدای جایزه استاد مدرن مالتین در سی و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سانتا باربارا از برد پیت تجلیل می‌شود.

۲۲ ژانویه جشنواره سانتا باربارا از برد پیت بازیگر و تهیه کننده تجلیل می‌کند. این تجلیل برای مشارکت طولانی مدت وی در صنعت سینما صورت می‌گیرد.

جایزه استاد مدرن سال ۱۹۹۵ ایجاد شده و بالاترین افتخار جشنواره فیلم سانتا باربارا محسوب می‌شود.

لئونارد مالتین منتقد در بیانیه‌ای از برد پیت به عنوان بازیگری که لباس بازیگری برازنده اوست یاد و اجراهای بزرگ او در طول چند دهه را تحسین کرد.

وی افزود: امسال با حضور در ۲ فیلم «به سوی ستاره‌ها» و «روزی روزگاری در هالیوود» بهترین زمان ممکن برای تجلیل از این بازیگر با اهدای جایزه استاد مدرن مالتین است.

بر مبنای مقررات این جشنواره جایزه استاد مدرن به شخصیتی اهدا می‌شود که موجب غنای فرهنگی شده و در صنعت سینما سهم موثری داشته باشد.

گلن کلوز، دنزل واشینگتن، مایکل کیتون، بروس درن، بن افلک، کریستوفر پلامر، کریستوفر نولان، جیمز کامرون، کلینت ایستوود، کیت بلانشت، ویل اسمیت، جورج کلونی و پیتر جکسون از دریافت کنندگان پیشین این جایزه هستند.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، سی‌و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سانتا باربارا از ۱۵ تا ۲۵ ژانویه (۲۵ دی تا ۵ بهمن) برگزار می‌شود.

مقاله قبلیاپل، سامسونگ، آمازون و گوگل متحد شدند
مقاله بعدیبرنامه آخرهفته ۲۹ آذر – معنی و مفهوم تحریم ها برای مردم؛ با اجرای بیژن فرهودی و همراهی کاسپین ماکان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.