فيلم خشم (Fury) با بازي «برد پيت» مراحل توليد خود را پشت سر مي گذارد.

پيت در اين فيلم نقش يك سرباز آمريكايي در روزهاي پاياني جنگ جهاني دوم را ايفا مي كند كه به همراه چند سرباز ديگر داخل تانكي به نام «خشم» به مقابله با آلمانها مي رود.

او به عنوان راننده تانك ،‌اين روزها تحت آموزش رانندگي تانك قرار دارد تا با اخذ گواهينامه رانندگي تانك اين فيلم را مقابل دوربين ببرد.

به گزارش سینما خبر؛ پيت در گفتگو با «سان» پيش توليد اين فيلم را خيلي شبيه به فيلم «نجات سرجوخه رايان» ساخته «استيون اسپيلبرگ» اعلام كرده و اينكه براي بازي در اين فيلم همانند يك سرباز بايد تحت آموزش هاي خاص نظامي قرار بگيرد.

خشم فيلمي به كارگرداني «ديويد آير» است و شيا لبوف در اين فيلم «پيت» را همراهي خواهد كرد. استوديوي سوني به عنوان مجري طرح اين فيلم 14 نوامبر 2014 را براي اكران اين فيلم انتخاب كرده است.

مقاله قبلی“درنای کاغذی” به ایران اهدا مي‌شود
مقاله بعدیپیام سید محمد خاتمی به حسین رونقی: بسیار متاسفم که هنوز سختگیری‌ها برای بسیاری از مردم ادامه دارد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده