استیون اسپیلبرگ گفت نباید فیلم‌های شبکه آنلاین نتفلیکس شانس دریافت اسکار را داشته باشند.

کارگردان سرشناس سینمای آمریکا هشدار داد که فیلم‌های تلویزیونی و حمایت آنها به اندازه سینما، می‌تواند موجب شد تا سینماروها به اشتباه بیفتند.

استیون اسپیلبرگ که برای تبلیغ فیلم جدیدش «بازیکن آماده شماره یک» در جمع رسانه‌ای‌ها حضور داشت از سنت‌ها دفاع کرد و سطح بازی در دو زمینه سینمایی و فیلم‌هایی را که برای نتفلیکس و دیگر سرویس‌های نمایش آنلاین ساخته می‌شود زیر سوال برد.

این فیلمساز در طول پنج دهه فعالیت حرفه‌ای‌اش که با نوآوری‌ها همراه بوده، همواره از دوربین‌های دیجیتال تا دی‌وی‌دی را زیر سوال برده و اغلب بر استفاده ‌از شیوه‌های کلاسیک تاکید داشته است.

این کارگردان همواره تاکید داشته که احترام به شیوه‌های کلاسیک دستاوردهای مثبتی داشته و به تقویت میراث هالیوود کمک می‌کند. حالا جدیدترین موردی که توسط او با شک روبه رو شده فیلم‌های بلندی است که به صورت آنلاین در سرویس‌هایی چون نتفلیکس و آمازون در دسترس مخاطبان قرار می‌گیرند.

هرچند دیدگاه‌های وی و فیلمسازانی مثل کریستوفر نولان تازگی ندارد و آنها همواره از سنت‌های کلاسیک دفاع کرده‌اند اما طرح این نظرات می‌تواند توجه مجددی را در میان مخاطبان برانگیزد.

سازنده فیلم‌هایی چون «ای.تی» و «پست» در مصاحبه‌ای تلویزیونی اشاره کرد که کار سینما هرگز اینچنین با کارهای تلویزیونی، خصوصا با آنهایی که در سرویس‌های آنلاین استریم می‌شوند، چالش نداشته است و در حالی که یک فرهنگ کلی بر همه آنها حاکم است، اما فیلم‌هایی که استریم می‌شوند نباید اجازه حضور در اسکار را داشته باشند.

چند روز پس از این که جشنواره کن به این نتیجه رسیده است، اسپیلبرگ هم گفت: در عین حال اعتقاد ندارم فیلم‌هایی که یک هفته در سینماها اکران می‌شوند هم از کیفیت حضور در میان نامزدهای آکادمی برخوردار باشند. یک زمانی وقتی می‌آمدی و فیلمی تلویزیونی می‌ساختی، فیلم تلویزیونی ساخته بودی و اگر کار موفقی بود می‌توانست امی بگیرد نه اسکار.

وی با تاکید بر این که تلویزیون در حال پرورش یافتن با کیفت و کارهای دلی است، گفت: این می‌تواند تهدید روشنی برای سینماروها باشد.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، کارگردان برنده اسکار با واکنش نشان دادن به فیلم قبلی‌اش گفت ابراز تاسف نمی‌کند که «پست» را ساخته و هنوز از مخاطبان می‌خواهد تا به سینماها بروند و آن را ببینند. وی افزود: من «پست» را برای نتفلیکس نساختم.

مقاله قبلیکارشناسان: نگران نقش جمهوری اسلامی و روسیه بعد از شکست کامل داعش در سوریه و عراق هستیم
مقاله بعدیبه مبارزان سکولار راه آزادی و عدالت در خاورمیانه: استراتژی جدید “نبرد با اشباح” است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.