جشنواره فیلم «همپتونز» جایزه یک عمر دستاورد هنری خود را به برایان دی پالما می‌دهد.

جشنواره بین‌المللی فیلم همپتونز با اهدای جایزه یک عمر دستاورد هنری از برایان دی پالما تجلیل می‌کند.

کارگردان فیلم‌هایی چون «صورت زخمی»، «تسخیرناپذیران»، «راه کارلیتو»، «کری» و «ماموریت غیرممکن» علاوه بر این در کارگاهی با حضور آلک بالدوین که از بنیان‌گذاران این جشنواره است نیز شرکت می‌کند.

بالدوین در این باره با صدرو بیانیه‌ای گفت: فیلمسازی برایان دی پالما در یک کلمه خلاصه می‌شود: عالی. کمتر کارگردانی است که در تاریخ سینما چنین جایگاهی داشته باشد و چنین حسی را که در فیلم‌های برایان یافت می‌شود، خلق کند. گرچه او همواره با ستاره‌های بزرگ و نویسندگان بزرگ کار کرده؛ اما اوست که مسئول عالی بودن فیلم‌هایش است.

علاوه بر این اعلام شد که تونی راث از روسای این جشنواره نیز جایزه قهرمانی هنری دیک کاوت را دریافت می‌کند. این جایزه به فردی اهدا می‌شود که از هنرهای خلاقه‌اش برای حمایت از هنر و هنرمندان استفاده کرده باشد.

دی‌پالما ۷۹ ساله مانند فرانسیس فورد کاپولا و مارتین اسکورسیزی از کارگردان‌های ایتالیایی‌تبار سینمای ایالات متحده آمریکا است. وی فعالیت فیلم‌سازی‌اش را از دهه ۶۰ و با ساختن چند فیلم کوتاه آغاز کرد. شیوه کارگردانی و فیلمبرداری چندین فیلم او را با کارگردان شهیر سینما یعنی آلفرد هیچکاک مقایسه می‌کنند.

او در کنار اسکورسیزی، کاپولا، اسپیلبرگ و لوکاس از پیشگامان سینمای نوی ایالات متحده آمریکا به حساب می‌آید. این‌ها افرادی هستند که هر کدام با سبک مخصوص خود سینمای معاصر آمریکا را شکل دادند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، امسال بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم همپتونز از ۱۰ تا ۱۴ اکتبر (۱۸ تا ۲۲ مهر) در لانگ‌ایلند آمریکا برگزار می‌شود.

مقاله قبلی«دیوید کاپرفیلد» جشنواره فیلم لندن را افتتاح می‌کند
مقاله بعدینامزدهای امی ۲۰۱۹ معرفی شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.