در پی انفجارهای سه‌شنبه چهارم اوت که به نابودی بندر بیروت و بخش‌های دیگری از پایتخت لبنان منجر شد، بهاءالدین حریری، برادر سعد و فرزند ارشد رفیق حریری جمعه 7 اوت، گفت که حزب‌الله لبنان از بندر بیروت برای انبار کردن اسلحه استفاده کرده ‌است.

به گزارش رسانه‌های فرانسه، بهاءالدین حریری (مقیم فرانسه) تأکید کرد که همه در بیروت می‌دانند که بندر این شهر در کنترل حزب‌الله لبنان است.

به گفته بهاءالدین حریری، باورکردنی نیست که مقامات بیروت از وجود 2750 تُن نیترات آمونییوم در بندر بیروت آنهم طی شش سال بی اطلاع بوده باشند.

او گفته‌است که حزب‌الله مسئول بندر بیروت و انباری بوده که در آن این حجم از نیترات آمونییوم انبار و نگهداری شده بود و این کنترل شامل فرودگاه بیروت نیز می‌شود به طوری که هیچ‌کس و هیچ چیز بدون کنترل و نظارت مستقیم حزب‌الله وارد بندر یا فرودگاه بیروت نشده یا از آنها خارج نمی‌شود.

شایان ذکر است که در ماه‌های گذشته، مقامات اسرائیلی هشدار داده بودند که حزب‌الله سکوهای پرتاب موشک‌های نقطه زن خود از جمله «موشک‌های فتح 110» را در مناطق مسکونی پایتخت مستقر ساخته و به این ترتیب از مردم لبنان به عنوان سپر انسانی استفاده کرده‌است.

العربیه نوشت؛ مرکز تحقیقات «آلما» در اسرائیل در ژوئیه گذشته اعلام کرد که حزب‌الله لبنان 28 پایگاه پرتاب موشک‌های نقطه زن در بیروت و در میان مناطق مسکونی برپا کرده‌است.

مقاله قبلیماجرای عجیب البسه تیم‌های ملی فدراسیون فوتبال
مقاله بعدیاظهارات تکان دهنده درباره بندر بیروت؛ نگهداری سلاح در کنار نیترات آمونیوم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.