حسین راغفر، اقتصاددان برجسته کشور، اعلام کرد که با میزان بدهی بانک آینده می‌توان ۱۲۰ بیمارستان فوق‌تخصصی در سراسر کشور احداث کرد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از رسانه‌های داخلی، راغفر روز شنبه ۳ آبان در تشریح وضعیت مالی بانک آینده گفت: “این بانک با ۴۵۰ هزار میلیارد تومان زیان انباشته، ۳۰۰ هزار میلیارد تومان بدهی به بانک مرکزی و پرداخت ۱۳۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات بدون وثیقه به ۶۱ نفر که هنوز وصول نشده، با بحران جدی مالی مواجه است.”

این کارشناس اقتصادی با مقایسه حجم بدهی‌های این بانک، تصریح کرد که این مبلغ معادل ۲۵ برابر هزینه ساخت پالایشگاه خلیج فارس است. راغفر همچنین خاطرنشان کرد که با چنین رقمی می‌توان شبکه ریلی سراسری بین شهرهای تهران، مشهد، شیراز، اصفهان و تبریز ایجاد کرد.

پس از انحلال بانک آینده، بانک مرکزی اعلام کرد که تمامی شعب این بانک با تابلوهای بانک ملی جایگزین خواهد شد و خدمات مربوط به مشتریان، اعم از سپرده‌گذاران و وام‌گیرندگان، توسط بانک ملی ارائه خواهد شد.

منابع:
-خبرگزاری مهر
-سخنرانی حسین راغفر، کارشناس اقتصاد در تاریخ ۳ آبان
-اطلاعیه بانک مرکزی درباره انحلال بانک آینده

مقاله قبلیاعدام مهندس نطنز؛ افزایش سرکوب و بی‌اعتمادی به دستگاه قضایی جمهوری اسلامی
مقاله بعدیافشاگری تخت‌روانچی: اولتیماتوم ترامپ به خامنه‌ای پیش از جنگ ۱۲ روزه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.