مینو اصلانی، رئیس سازمان بسیج زنان از صدور بخشنامه‌ای از سوی وزارت کشور خبر داده که براساس آن ااز مسئولان سازمان‌ها و نهاد‌ها خواسته شده از استخدام منشی زن برای مدیران مرد خودداری کنند.

اصلانی گفته این بخشنامه در سال‌ جاری از سوی عبد‌الرضا رحمانی فضلی٬ وزیر کشور ابلاغ شده که در آن «چارچوب پوشش خانم‌ها و آقایان در سطح وزارتخانه‌ها و ادارات تعیین شده است.»

به گفته وی «در این بخشنامه تأکید شده برای مدیران خانم منشی خانم و برای مدیران آقا منشی آقا تعیین شود.»

این برای نخستین‌بار است که از وجود چنین بخشنامه‌ای در دولت حسن روحانی سخن به میان آورده می‌شود.

امرداد ماه سال ۹۳ نیز عبدالمقیم ناصحی٬ رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر تهران از ممنوعیت استخدام منشی زن برای مدیر مرد و منشی مرد برای مدیر زن در شهرداری تهران خبر داده بود.

به گزارش دیگربان۲۲ تیر ماه سال ۹۰ نیز سایت «تریبون مستضعفین» نوشته بود علی خامنه‌ای گفته «من با کسانی که به‌ عنوان به‌ کارگیری زن، منشی زن استخدام می‌کنند، مخالفم.»

مقاله قبلینامه آلبرت اینشتین به زیگموند فروید: جنگ برای چه؟
مقاله بعدی«ملبورن» به بخش رقابتی فستيوال «اوراسيا» راه یافت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.