موتورسیکلت برقی KillaJoule با رسیدن به سرعت 389 کیلومتر در ساعت، رکورد سرعت زمینی را شکست.

این موتورسیکلت دارای یدک پهلو یا ساید کار (sidecar motorcycle) هفته گذشته در مسابقات سرعت بانویل آمریکا رکورد سرعت زمینی را به نام خود ثبت کرد.

موتورسیکلت KillaJoule با ثبت این رکورد سرعت 389.219 کیلومتر در ساعت، عناوین سریعترین موتورسیکلت برقی جهان، سریعترین موتورسیکلت ساید کار جهان و موتورسیکلت ساید کار با موتور احتراق داخلی را از آن خود کرد.

«اوا هاکانسون» نیز با دستیابی به این سرعت، عنوان سریعترین موتورسیکلت‌سوار زن جهان رابه نام خود ثبت کرد.

«هاکانسون» با همکاری همسرش که مهندس مکانیک است، در مدت پنج سال این موتورسیکلت برقی ساید کار را طراحی کرد.

وزن کلی این موتورسیکلت 700 کیلوگرم، طول موتور 5.6 متر، عرض 0.53 متر و ارتفاع آن 0.96 متر است؛ پنل بدنه از جنس آلومینیوم، به همراه کامپوزیت فایبرگلاس مخروطی، چرخ ساید کار، ترمز دیسکی خودرو و دو چتر نجات ترمز از جنس کولار است.

مقاله قبلیمرگ خانوادگی 5 شیر در سیرک پرشین
مقاله بعدیزندگی «بابی مور» فیلم می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.