اوون ویلسون بازیگری که بیشتر در نقش‌های کمدی بازی کرده، قصد دارد مخاطبانش را با فیلم جدیدش با نام «راه فراری نیست» شگفت‌زده کند.

 ویلسون می‌گوید با بازی در نقش اکشن دوست دارد مخاطبانش را شگفت‌زده کند. این انتخاب برای ویلسون که شباهتی به بازیگرانی چون دوین «راک» جانسون ندارد، کمی عجیب است.

این بازیگر کمدی که برای بازی در فیلم‌هایی چون «به هم زنندگان عروسی»، «زولندر» و «شب در موزه» شهرت دارد و در کمدی های دیگری چون «نیمه شب در پاریس» ظاهر شده در فیلم «راه فراری نیست» در نقش پدری بازی کرده که از خانواده اش در مقابل خطرها محافظت می کند.

این فیلم چند روز پیش برای اولین بار در لس‌آنجلس و با حضور ویلسون ۴۶ ساله و دیگر بازیگران فیلم از جمله پیرس برازنان به نمایش درآمد.

ویلسون در این مراسم گفت فکر می کند مزیت بازی در این فیلم این بود که او چهره مرسومی در این ژانر نیست.  وی افزود: کارگردان و تهیه کننده اصلا نگاهی به شخصیت من به عنوان فردی که مثل «راک» یا دیگران باشد، نداشتند و بیتشر شبیه این بود که خانواده ما در کشوری دیگر با مشکلات ناخواسته ای روبه رو می شود و حالا باید از خودت و بچه هایت محافظت کنی.

دوین جانسون که با «سن آندریاس» در باکس آفیس موفقیت قابل توجهی کسب کرد و در مجموعه «سریع و خشمگین» هم خوش درخشید، در فیلم بعدی‌اش با اقتباسی از «دیده بان ساحل» جلوی دوربین می رود.  در این مراسم دوین جانسون هم گفت: این یک فیلم اکشن غیرمعمول نیست و از این صحنه ها ندارد که من در یک دقیقه بپرم و سوار یک جت شوم، ما می خواستیم این موضوع را به تصویر بکشیم که یک پدر برای نجات بچه هایش چه کار می‌کند.

1799709

در این فیلم ویلسون در برابر بازیگر مشهور کمدی لیک بیل بازی کرده و این دو نقش زوجی را تصویر می‌کنند که باید از فرزندانشان در برابر مشکلاتی که در یک کشور آسیایی برایشان پیش آمده محافظت کنند.

این فیلم داستان خانواده یك آمریكایی را تصویر می‌كند كه راهی آسیا شده‌اند و ناگهان با وقوع یك كودتا خود را در مركز خطر می‌بینند. آنها می‌خواهند هر طور شده خود را به سفارت آمریكا برسانند تا امنیت بیشتری داشته باشند.

در مراسم پیش نمایش فیلم پیرس برازنان با سه پسرش شان ۳۱ ساله، دیلان ۱۸ ساله و پاریس ۱۴ ساله شرکت کرده بود.

 این فیلم که به کارگردانی جان اریک دودل متخصص فیلم‌های دلهره‌آور و ترسناک ساخته شده بر مبنای فیلمنامه‌ای از خود وی و برادرش «درو» ساخته شده است.

به گزارش مهر به نقل از تلگراف،این فیلم قرار است ۲ سپتامبر (۱۱ شهریور) ۲۰۱۵ همزمان در آمریکا، اروپا و آسیا راهی سینماها شود.

مقاله قبلیکلایو اوون به جمع بازیگران «والرین» پیوست
مقاله بعدیمخالفت رئیس دفتر خامنه‌ای با تأسیس “مک‌‌‌دونالد” در ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.