یک منبع مطلع گفت که گلرخ ابراهیمی ایرایی، فعال مدنی روز شنبه ۱۸ آبان ماه در منزل مسکونی‌اش در تهران بازداشت شد.  به گفته این منبع ظهر روز شنبه، ده مامور لباس شخصی مرد بدون ارائه هیچ حکمی خانم ایرایی را بازداشت کردند. تا نوشتن این خبر از محل بازداشت او اطلاعی در دست نیست.

گلرخ ایرایی ۱۸ فروردین ۹۸  پس از اتمام پایان محکومیت‌اش از زندان آزاد شده بود که این آزادی به دلیل باز شدن پرونده‌ای دیگر در زندان علیه خانم ایرایی با قرار کفالت ۶۰ میلیون تومانی صورت گرفته بود. او سوم آبان ماه ۱۳۹۵، بدون دریافت احضاریه کتبی، توسط ماموران امنیتی در منزلش بازداشت و برای اجرای حکم، به زندان اوین منتقل شد. مدتی بعد ۳۰ ماه از حکم این فعال مدنی مورد عفو قرار گرفت و حکم نهایی او به دو سال و نیم کاهش یافت. گلرخ ایرایی در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۹۸ با اتمام دوران حبس، از زندان اوین بیرون آمد. او به دلیل داشتن پرونده دوم، در زمان آزادی مجبور به پرداخت قرار کفالت ۶۰ میلیون تومانی به دادگاه شد.

منبع مطلع گفت: «ما هنوز نمی‌دانیم که آیا پرونده‌سازی جدید است، به خاطر پیگیری‌های گلرخ در ارتباط با وضعیت همسرش، آرش صادقی باز او را بازداشت کرده‌اند یا اینکه به دلیل حکمی که برای پرونده اخیر گلرخ صادر کرده بودند. خود گلرخ هم هنگام بازداشت نمی‌دانست با خانواده‌اش تماس گرفته و گفته بود که آمده‌اند او را بازداشت کنند اما نه حکمی ارائه داده‌اند نه کارت شناسایی و نه گفته‌اند که این بازداشت به چه دلیلی است.»

به گفته این منبع «کسی خود را موظف به ارائه یک توضیح ساده هم نمی‌داند همانطور که در پرونده اخیر گلرخ، حکم او را در دادگاه تجدیدنظر تایید کردند بدون اینکه او و یا وکیلش در جریان باشند که چه زمانی دادگاه تجدیدنظر تشکیل شد و فرصت دفاع داشته باشند.»

گلرخ ایرایی در این پرونده جدید که با آتنا دائمی مشترک است به سه سال و هفت ماه حبس و دو سال محرومیت از عضویت در گروه‌های اجتماعی به طور قطعی محکوم شده‌ است.

گلرخ ایرایی و آتنا دائمی در یک پرونده مشترک در زمانی که در زندان اوین و در حال سپری کردن حکم‌هایشان بودند، متهم به دو اتهام “«بلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» شدند و دادگاه بدوی آنها در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد و شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر این حکم را عینا تایید کرد.

مبنای اتهامات جدید این دو زندانی سیاسی «نوشتن نامه‌ها و بیانیه‌های از داخل زندان» و «ارتباط با رسانه‌های خارج از کشور» عنوان شده بود و «توهین به رهبری» از طریق «سرود خوانی پس از اعدام زانیار مرادی، لقمان مرادی و رامین حسین پناهی در سالن ملاقات زندان.»

امیر رئیسیان، وکیل گلرخ ایرایی روز پنجشنبه ۱۴ شهریور ماه به انصاف‌نیوز گفت حکم موکلش در داذگاه تجدیدنظر عینا تایید شده است.

امجد حسین پناهی، برادر رامین حسین پناهی که ۱۷ شهریور ماه ۹۷ اعدام شد در توییتر شخصی‌اش نوشته است که «پرونده آتنا و گلرخ از روز اعتراض ایشان به اعدام رامین حسین پناهی و زانیار و لقمان مرادی باز شد. آنها در آن زمان در زندان اوین بودند و ضمن اعتراض، در سالن ملاقات به یاد این سه فعال کرد اعدام شده سرود خواندند.»

منبع مطلع گفت که «براساس ابلاغیه‌ای که بر سامانه ثنا منتشر شده تاریخ اجرای حکم پرونده جدید او اول دی ماه است که دو ماه و نیم تا آن تاریخ مانده و الان واقعا نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاده که اینطور ده مرد لباس شخصی ریخته اند خانه گلرخ و او را بدون ارائه حکم و توضیح بازداشت کرده‌اند. این مثل آدم ربایی است.  تنها فعالیت گلرخ هم بعد از آزادی پیگیری وضعیت آرش بود و نمی‌دانیم که بازداشتش به این مساله ربط دارد یا نه.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ سامانه ثنا، سامانه دفاتر خدمات الکترونیک قضایی، ارائه و پیگیری دادخواست، شکواییه، اظهارنامه، تجدیدنظرخواهی و واخواهی متعلق به دستگاه قضایی جمهوری اسلامی است.

مقاله قبلیاتحادیه اروپا، فرانسه، بریتانیا و آلمان به جمهوری اسلامی: با نقض برجام تحریم‌های سازمان ملل بازگشتنی است
مقاله بعدیپرزیدنت ترامپ وضعیت «اضطراری ملی» علیه رژیم جمهوری اسلامی را برای یکسال دیگر تمدید کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.