سارا خادم الشریعه، استاد بین‌المللی شطرنج، که پس از حضور بی‌حجاب در مسابقات جهانی به اسپانیا پناهنده شد، روز یکشنبه در گفتگو با روزنامه اسپانیایی ال پایس(El País) گفت: «با حجاب، من خودم نیستم، احساس خوبی ندارم، بنابراین می‌خواستم به این وضعیت پایان دهم و تصمیم گرفتم دیگر آن را سرم نکنم.»

خانم خادم الشریعه که اوایل ژانویه به همراه همسرش اردشیر احمدی و پسر ۱۰ ماهه‌شان سام به اسپانیا نقل مکان کرد، در این گفتگو توضیح داد که پیش از مسابقات جهانی آلماتی در قزاقستان، او صرفا به دلیل این که نماینده ایران بوده جلوی دوربین حجاب خود را رعایت می‌کرده است. 

روزنامه ال پایس که نوشته است، گفتگو با این شطرنج‌باز ایرانی را در به دلایل امنیتی در یک مکان محرمانه انجام داده، به نقل از خانم خادم الشریعه نوشت: «امیدوارم که خانواده‌ام در ایران به دردسر نیفتند چون تنها کسی که باید جوابگوی این کار باشد، من هستم چون که شخصا تصمیم به برداشتن حجابم گرفتم.»

یورونیوز نوشت؛ او توضیح داد که پس از تولد فرزندش به فکر ترک کشورش بوده است. خانم خادم الشریعه گفت: «به این فکر کردم که در جایی زندگی کنم که سام بتواند بدون هیچ‌گونه نگرانی به بیرون از خانه برود و بازی کند و  برای این منظور، اسپانیا بهترین گزینه به نظرم می‌رسید.»

سارا خادم الشریعه افزود: «همچنان دوست دارم به نمایندگی از ایران در مسابقات شطرنج شرکت کنم و الان هم قصد دارم برنامه‌های آنلاینی را در زمینه آموزش شطرنج ارائه کنم؛ ایده‌ای که از چند سال پیش داشتم ولی دلم نمی‌خواست که آن را از ایران و با حجاب منتشر کنم.»

مقاله قبلی136 نفتکش مرتبط با جمهوری اسلامی دیگر اجازه استفاده از پرچم پاناما را ندارند
مقاله بعدیتحریم 10 مقام نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی و بنیاد تعاون سپاه توسط آمریکا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.