«رستگاری در شائوشنگ» ساخته فرانک دارابونت، «تاپ‌گان» ساخته تونی اسکات و «محرمانه لس‌آنجلس» ساخته کورتیس هنسن به فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا اضافه شدند.

 هر سال در آستانه کریسمس اسامی ۲۵ فیلم‌ از سوی کنگره آمریکا اعلام می‌شود که به فهرست ملی ثبت فیلم آمریکا راه می‌یابند تا به عنوان آثار ارزشمند کلاسیک به عنوان میراث فرهنگی برای نسل‌های آینده باقی بمانند.

این فیلم ها باید از نظر فرهنگی، تاریخی، یا معنای هنری به غنای میراث سینمای کشور کمک کنند. در عین حال باید حداقل ۱۰ سال از زمان ساخت فیلم گذشته باشد تا بتواند وارد این قهرست شود.

در کنار فیلم‌های مشهوری چون «رستگاری در شائوشنگ»، «تاپ گان» و «محرمانه لس آنجلس»، کمدی درام «حضور»، «زندگی درونی آفاسیا» محصول ۱۹۶۸ و «نشان زورو» محصول ۱۹۲۰ از دیگر آثاری هستند که امسال برگزیده شدند تا وارد این فهرست شوند.

فیلم «ضبط عطسه توسط کینه‌توسکوپ ادیسون» که قدیمی‌ترین فیلم از آغاز سینما و متعلق به سال ۱۸۹۴ است نیز به فهرست ثبت ملی فیلم اضافه شده است.

نسخه اسپانیایی‌زبان «دراکولا» ساخته شده در سال ۱۹۳۱، کمدی کوتاه‌ «رویای اهریمن خرگوش» که سال ۱۹۰۶ تولید شده و فیلم صامت «زمانی یک احمق وجود داشت» محصول ۱۹۱۵ از دیگر فیلم هایی هستند که امسال به این منظور انتخاب شده‌اند.

«ثانیه‌ها» ساخته جان فرانکن‌هایمر محصول ۱۹۶۶، «شکارچیان روح» با بازی بیل موری محصول ۱۹۸۴ و فیلم «وینچستر ۷۳» با بازی جیمز استوارت متعلق به سال ۱۹۵۰ نیز از دیگر فیلم های منتخب امسال هستند.

به گزارش مهر به نقل از آسوشیتدپرس، تعداد فیلم‌های فهرست ثبت ملی فیلم آمریکا اکنون شامل ۶۷۵ اثر ماندگار سینمایی است.

مقاله قبلیمنتقدان ورایتی برترین‌های سال را برگزیدند
مقاله بعدیمرگ تلخ دختر دانش‌آموز پس از تنبیه مدیر مدرسه به خاطر داشتن تلفن‌همراه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.