محمدرضا باهنر٬ نایب رئیس مجلس در سخنی تازه گفت: علی خامنه‌ای در زمان رهبری خود از روسای جمهوری «شانس» نیاورده است.

به گزارش تارتمای دیگربان از  ایسنا٬ آقای باهنر این مطلب را طی سخنانی در جمع حقوق‌دانان حامی علی‌اکبر ولایتی٬ نامزد انتخابات ریاست جمهوری بیان کرده است.

وی گفته که «حضرت آقا در زمان رهبریشان از روسای جمهور شانس نیاوردند و ان‌شاءالله چهارمین رییس جمهور خوب باشد.»

اکبر هاشمی رفسنجانی٬ محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد سه رئیس جمهوری هستند که در زمان رهبری علی خامنه‌ای ریاست قوه مجریه را بر عهده داشته‌اند.

در میان این سه نفر تنها محمود احمدی‌نژاد بود که با حمایت‌های آقای خامنه‌ای در ایران به قدرت رسید و چند سال بعد بر اثر ادامه دخالت‌های وی در امور دولت با رهبر جمهوری اسلامی دچار اختلاف شدید شد.

هر یک از روسای جمهوری در زمان تصدی بر قوه مجریه با دخالت‌های رهبر جمهوری اسلامی مشکلات جدی داشته‌اند٬ اما این تنها احمدی‌نژاد بود که نارضایتی‌اش از این دخالت‌ها را علنی کرد.

مقاله قبلیسفر عارف با مترو به بازار تهران
مقاله بعدیدر خاشیه انتخابات؛ روز پرحادثه؛ نقص فنی هواپیمای رضایی و ماشین جلیلی..!
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده