بانک جهانی اعلام کرد که در حال حاضر فاینانس هیچ پروژه‌ای در ایران در برنامه این سازمان قرار ندارد.

به گزارش رویترز، بانک جهانی در واکنش به گفته‌های یوسف گرانپاشا، مدیر راه آهن منطقه شمال ایران مبنی بر موافقت بانک جهانی برای سرمایه گذاری یک میلیون یورویی در پروژه برقی کردن راه آهن گرمسار به شمال، روز سه شنبه ۳۱ مرداد گفت که ما در حال حاضر فاینانس هیچ پروژه ای را در ایران در نظر نداریم.

آقای گرانپاشا گفته بود که این وام بر اساس توافق دو سال پیش جمهوری اسلامی و روسیه برای برقی کردن راه آهن گرمسار به منطقه مرزی اینچه برون در استان گلستان در نظر گفته شد.

جمهوری اسلامی چنین توافق برای توسعه و نوسازی خطوط راه آهن خود با شرکت‌های چینی، روسی ، ایتالیایی و آلمانی به امضا رسانده است اما به نظر می‌رسد وضعیت سرمایه گذاری در پروژه مشترک با روسیه در ابهام قرار دارد.

به گزارش صدای آمریکا؛ از سوی دیگر، حضور نداشتن بانک جهانی در پروژه های ایران و نبود برنامه برای آینده از سوی این بانک در حالیست که دولت حسن روحانی بارها اعلام کرده است برای اجرای طرح های توسعه ای و بهبود وضعیت اقتصادی به صدها میلیارد سرمایه گذاری خارجی نیاز دارد.

مقاله قبلیارسال ماهواره مکعبی برای شناسایی جو سیاره زهره
مقاله بعدیپدرو پاسکال در «ایکوالایزر ۲» مقابل دنزل واشنگتن بازی می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.