ارتش آمریکا در حال تولید دستکش‌های ویژه‌ای است که به سربازان امکان بالارفتن از دیوارهای عمودی را می‌دهد.

 این دستکش‌ها مبتنی بر پاهای مارمولک خانگی بوده و با پارچه ویژه‌ای به نام Geckskin پوشیده شده‌اند. دستکش‌های مزبور که دارای الاستومر چسبناک قابل‌معکوس‌شدن هستند، درست مانند پاهای مارمولک به سطوح می‌چسبند.

این دستکش‌ها در قالب پروژه Z-Man توسط «آزمایشگاه دراپر» در ماساچوست و برای دارپا طراحی و تولید می‌شوند.

مارمولک خانگی یکی از بالارونده‌های قهار در دنیای حیوانات است و دارپا به دنبال الهام گرفتن از آن برای غلبه بر تعدادی از چالش‌های موجود در مانورهایی است که سربازان امریکایی در محیط‌های شهری با آن روبرو هستند.

چالش پیش روی تیم علمی درک زیست‌شناسی و فیزیک این حیوان هنگام بالارفتن آن و سپس مهندسی معکوس چنین دینامیکی برای ساخت سیستم‌های مصنوعی مورد کاربرد انسا‌ن‌هاست.

6pic2

پروژه Z-Man به دنبال تولید ابزار کمکی بالارفتن با الهام از محیط زیست است تا آتش‌نشان‌ها را قادر سازد همراه با حمل محموله‌ای خاص و بدون کمک طناب و نردبان از دیوارهای عمودی بالا روند.

به گزارش ایسنا؛ مارمولک خانگی با استفاده از تعاملات اتصالی خاص به ویژه نیروهای بین‌مولکولی واندر والسی بین کف پا و سطح برای چسبیدن معکوس استفاده می‌کند و این موضوع به اتصال آسان و برداشتن انگشتان پای حیوان از سطح منجر می‌شود.

www.sme.org

مقاله قبلیتکان دادن پاها را با سندروم پای بی‌قرار اشتباه نگیرید
مقاله بعدیاعدام قرون وسطایی ۳ زندانی در زندان مرکزی بندر عباس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.