ساعاتی قبل باقر صحرارودی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون ایران که مدتها در بستر بیماری به سر می برد، از دنیا رفت.

مهرداد صحرارودی فرزند این هنرمند پیشکسوت گفت: پدرم یکشنبه 8 تیرماه دار فانی را وداع گفت. وی نزدیک به دو سال بود که به دلیل سکته مغزی در بستر بیماری به سر می برد.

وی درباره زمان تشییع پیکر این بازیگر توضیح داد: هنوز زمان دقیق تشییع پیکر پدرم مشخص نشده است اما طی صحبتهایی که با انجمن بازیگران خانه سینما داشتم احتمالا مراسم خاکسپاری سه شنبه 10 تیرماه از جلو خانه سینما انجام می شود. البته خبرهای دقیق تر را به زودی اعلام خواهیم کرد.

باقر صحرارودی متولد ۲۶ خرداد ۱۳۲۱ در فسا است. وی تحصیلات خود را در دانشکده ادبیات فسا و شیراز و دانشکده ادبیات و دانشکدهه هنرهای زیبای تهران به انجام رساند. او از سال ۱۳۳۴ فعالیت هنری خود را آغاز کرد و از آن هنگام تاکنون در حرفه هنری خود که بخش اعظم آن شامل کارهای تلویزیونی است، در مقام بازیگر، تهیه کننده، نویسنده و کارگردان حضور داشته است.

به گزارش مهر؛ «گیرنده»، «کلانتری غیرانتفاعی»، «ملک سلیمان» و «ازدواج به سبک ایرانی» از جمله فیلم‎های سینمایی اخیر صحرارودی است. وی در تلویزیون نیز در آثاری چون «راه در رو»، «کوچه اقاقیا» و «سیر و سرکه» با سعید آقاخانی، رضا عطاران و غلامرضا رمضانی همکاری کرده است.

 درگذشت این بازیگر پیشکسوت را به خانواده آن مرحوم و جامعه هنری ایران تسلیت می گوید.

مقاله قبلیآخوندها برای ظهور امام زمان، به عرق و علق احتیاج دارند !
مقاله بعدیکاظمینی بروجردی: رمضانی دیگر در چنگال خون آشامان قباپوش
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.