«باستین شواین اشتایگر» به حضور ۱۲ ساله خود در تیم ملی فوتبال آلمان پایان داد و با بازی در عرصه ملی خداحافظی کرد.

 شواین اشتایگر که هم اکنون در عضویت باشگاه منچستریونایتد است پس از ۱۲۰ بازی در تیم ملی کشورش خداحافظی خود را اعلام کرد.

این هافبک ۳۱ ساله یکی از باسابقه ترین بازیکنان تیم ملی آلمان بود که در یورو ۲۰۱۶ هم پنج بار با پیراهن تیم ملی کشورش به میدان رفت.

شواینی در سال ۲۰۰۴ نخستین بازی خود را با پیراهن تیم ملی آلمان انجام داد و در دو جام جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ با این تیم به عنوان سوم جهان رسید و در سال ۲۰۱۴ قهرمان جهان شد. وی همچنین در سال ۲۰۰۸ با آلمان نایب قهرمان جام ملت های اروپا شد.

وی گفت: من  به تازگی از سرمربی تیم خواستم اسمم در تیم جدید اعلام نکند چون می خواهم کناره گیری کنم. این فرصت به من داده شد که ۱۲۰ بار با پیراهن تیم ملی کشورم به میدان بروم و من با بعضی از این خاطرات که وصف ناپذیر و زیبا هستند زندگی کرده ام. «یواخیم لو» می دانست رقابتهای یورو ۲۰۱۶ در فر انسه برای من چقدر اهمیت داشت چون ما از سال ۱۹۹۶ این جام را نبرده ایم و من می خواستم با تیم ملی آلمان قهرمان شوم. باید این شکست را بپذیرم.

به گزارش مهر؛ شواین اشتایگر ادامه داد: با بردن جام جهانی ۲۰۱۴ ما به موفقیتی تاریخی دست پیدا کردیم و من دیگر نمی توانم آن را در دوران بازیگری ام تکرار کنم. برای همین است که پایان دادن به فوتبال ملی تصمیمی درست و عاقلانه است و برای تیم ملی کشورم در راه رسیدن به جام جهانی ۲۰۱۸ بهترین آرزوها را دارم. من با این تصمیم تیم ملی آلمان که همیشه خانواده ارزشمند من بوده را ترک می کنم. امیدوارم این ارتباطات با تیم ملی در راه دیگری قوی بماند. دوست دارم به هواداران بگویم بازی برای شماها برای من افتخار بزرگی بود. برای همه چیز متشکرم.

مقاله قبلیپیرس برازنان «امتیاز نهایی» را گرفت
مقاله بعدیاحمدی نژاد: مرا فراماسونر، انجمن حجتیه، ضد ولایت فقیه و جادوگر نامیدند؛ تلاش می کنند که رقیب شان رد صلاحیت شود تا خودشان به تنهایی در صحنه بمانند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.