ستاره سری فیلم‌های موفق «سریع و خشمگین» در یک حادثه رانندگی از دنیا رفت.

او و دوستش شنبه در حالی که سوار بر یک پورشه از یک مراسم خیریه برای کمک به بازماندگان توفان هایان در فیلیپین بازمی‌گشتند، در والنسیا در کالیفرنیا دچار سانحه و هر دو کشته شدند.

واکر که کنار راننده نشسته بود، هنگام مرگ 40 سال داشت.

 walker-crash

هرچند صفحات رسمی واکر در توئیتر و فیس‌بوک، خبر مرگ او را در یک سانحه رانندگی تایید کردند، اما سخنگوی کلانتری شهر لس آنجلس تا لحظه تنظیم این خبر هویت دو قربانی این حادثه و علت وقوع آن را تایید نکرد.

مقامات می‌گویند ساعت 15:30 در محل وقوع حادثه در «رای کانیون لوپ» حاضر و با اتوموبیلی مواجه شدند که در آتش می‌سوخت. کلانتری گفت اداره تحقیق در مرگ‌های مشکوک لس آنجلس کانتی هویت قربانیان و علت مرگ را تعیین خواهد کرد.

گفته می‌شود پورشه قرمز رنگ پس از برخورد با تیر چراغ برق آتش گرفته است.

 walker1n-23

واکر بیش از همه برای بازی در نقش برایان اوکانر، کارآگاه اداره پلیس لس آنجلس و بعدها افسر پلیس فدرال در سری فیلم‌های موفق «سریع و خشمگین» (Fast and the Furious) تولید شرکت یونیورسال شهرت داشت.

یونیورسال در بیانیه‌ای گفت: «پل برای 14 سال یکی ازمحبوب‌ترین و محترم‌ترین اعضای خانواده استودیوی ما بود و از دست دادن او برای ما، تمام دست‌اندرکاران فیلم‌های «سریع و خشمگین» و طرفداران بی‌شمار این مجموعه، ویرانگر است.»

از دیگر فیلم‌های واکر می‌توان به «پرچم‌های پدران ما» و «Takers» اشاره کرد. او فیلم‌های «Brick Mansions» ،«Vehicle 19» و درام «ساعت‌ها» را آماده نمایش دارد. فیلم آخر 13 دسامبر اکران می‌شود.

واکر که متولد سپتامبر 1973 در گلندیل در کالیفرنیا بود، کار در حرفه نمایش را با حضور در فیلم‌های تبلیغاتی و مجموعه‌های تلویزیونی مانند «Charles in Charge»، «رئیس چه کسی است» و «جوان و بی‌قرار» آغاز کرد.

او اواخر دهه 1990 با بازی در فیلم‌هایی چون «پلزنت‌ویل» (1998) و «Varsity Blues» تولید 1999 اسم و رسمی به هم زد و با اولین «سریع و خشمگین» (2001) به شهرت فراوان دست پیدا کرد.

به گزارش فرارو؛ واکر این اواخر در قسمت هفتم «سریع و خشمگین»‌ بازی می کرد. شباهت ماهیت مرگ او با خط داستانی سری فیلم‌های «سریع و خشمگین» که در آن مسابقات اتوموبیل‌رانی خیابانی حرف اصلی را می‌زند، ترسناک است. با مرگ واکر قطعا سرنوشت فیلم هفتم و قسمت‌های بعدی «سریع و خشمگین» نامشخص است.

مقاله قبلیحمید رضا مرادی، درویش زندانی به دلیل پیشرفت بیماری با خطر مرگ یا قطع دو پا مواجه است
مقاله بعدینامه جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج به احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.