جاناتان کرامبی که در سریال «آن گرین گیبلز» در نقش گیلبرت بلایت بازی می‌کرد، در ۴۸ سالگی درگذشت.

او که پسر دیوید کرامبی شهردار تورنتو (از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸) بود، در نیویورک و بر اثر خونریزی مغزی فوت شد. به گفته خواهرش او شاد، مهربان و عاشق بازیگری بود. او نقش‌های کمدی را دوست داشت، از وقتی بچه‌ای کوچک بود عاشق نمایش‌های برادوی بود.

جاناتان کرامبی که برای بازی در مجموعه تلویزیونی «آن گرین گیبلز» در سال ۱۹۸۴ و ادامه آن در سال ۱۹۸۷ و ۲۰۰۰ شناخته شده بود، در این مجموعه نقش مقابل آن شرلی را بازی می‌کرد. این دو که ابتدا رقیب درسی هم بودند سرانجام با هم ازدواج کردند.

به گفته خواهرش، او همیشه به این که در این نقش بازی کرده بود افتخار می‌کرد و همیشه به سوال‌هایی که درباره این سریال از او می‌شد پاسخ می‌داد.

1666026

مگان فالوز که بازیگر نقش آن شرلی بود فقدان این بازیگر را یک شوک بزرگ خواند و گفت: او به طرز باورنکردنی بامزه بود و همیشه حس عجیبی از طنز در وجودش داشت.  فقط می توانم زمان‌هایی را به خاطر بیاورم که آنقدر شدید می‌خندیدیم که به گریه می‌افتادیم.

1666019

کوین سالیوان تهیه کننده سریال آن شرلی نیز درباره کرامبی گفت او و شخصیتی که ارایه کرده بود خیلی شبیه هم بودند و فکر می‌کنم یک گروه از دختران جوان مثل آن شرلی او را دوست داشتند. او واقعا پسر مسئولی بود که همه دوست داشتند همسایه‌شان باشد و هزاران نامه هر روز به دست او می‌رسید.

به گزارش مهر به نقل از سی‌بی‌سی نیوز، جاناتان کرامبی متولد ۱۲ اکتبر ۱۹۶۶ در تورنتو بود و پس از سریال آن شرلی در یک سریال کمدی دیگر کانادایی با عنوان «حالا کمدی!» در سال ۱۹۹۸ بازی کرده بود. او که علاوه بر بازی در سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی، بازیگر تئاتر هم بود، برای بازی در نمایشی از تام استوپارد نامزد دریافت جایزه شده بود. آخرین نقش آفرینی او در سریال «همسر خوب» امسال روی آنتن می‌رود.

مقاله قبلیلیام نیسون قصه تک‌تیرانداز ایرلندی را فیلم می‌کند
مقاله بعدیفهرست کمک‌های هدایتی به پرسپولیس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.