برونو گان بازیگر قسمت دوم فیلم “بازی‌های گرسنگی” با عنوان “آتش گرفتن” به جمع بازیگران فیلم جدید “تقریبا کشنده” پیوست.

 در کنار برونو گان، هیلی ساینفلد نیز در این فیلم نقش دختر نوجوانی را بازی می‌کند که یک آدمکش حرفه‌ای است اما از این زندگی فرار می‌کند تا بتواند زندگی معمولی یک دختر دبیرستانی را تجربه کند، با این حال رقبای زندگی قبلی او از جمله شخصیت جسیکا آلبا به او این اجازه را نمی‌دهند…

کایل نیومن مسئولیت کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد و جان دی آکرو فیلمنامه آن را نوشته است. جان چنگ و برت رتنر از طریق کمپانی رت پک انترتینمنت کار تهیه‌کنندگی فیلم را بر عهده دارند. کار تهیه فیلم در آتلانتا آغاز شده است.

برونو گان شخصیت جونز، مرد دست راست شخصیت جسیکا آلبا یعنی ویکتوریا ناکس را بازی می کند. از دیگر بازیگران این فیلم می توان به ساموئل ال جکسون نیز اشاره کرد.

در قسمت دوم مجموعه پرطرفدار “بازی‌های گرسنگی” گان نقش بروتوس یعنی همان فردی را بازی می‌کند که یکی از برندگان قبلی بازی های مرگبار بوده و حال برای بازگشت به بازی ها انتخاب شده است. گان همچنین نقش جدیدی را نیز در فیلم “نوارهای واتیکان” به دست آورده است.

در حالی این فیلم بیست و دوم نوامبر راهی سینماهای آمریکا می شود که مراسم فرش قرمز آن به تازگی در لندن برگزار شد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، در ۲۲ فوریه ۲۰۱۲ ، “بازی‌های گرسنگی” توانست رکورد فروش در اولین روز را بشکند و رتبه بالاتر از رکورد قبلی یعنی “گرگ و میش: کسوف” را به دست آورد.

مقاله قبلیشرکت ملی گاز ورشکسته شد
مقاله بعدیانتقاد الیور استون از رفتار آپارتایدی جمهوری‌خواهان مجلس سنای آمریکا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.