جک نیکلسن، آل پاچینو، ویل اسمیت، تام هنکس و… در مقاطعی از دوران کاری خود نقش‌هایی را رد کردند که می‌توانست مسیر کاری‌شان را تغییر بدهد.

به گزارش خبرآنلاین، کری مالیگان اخیرا بازی در نقش هیلاری کلینتن در فیلم زندگی‌نامه‌ای «رادهام» را رد کرد، نقشی که می‌توانست مسیر کاری او را تغییر دهد.

او تنها بازیگری نیست که یک نقش مهم را رد کرده است. تعدادی از بازیگران مطرح هم تجربه مشابه مالیگان را داشته‌اند.

آل پاچینو

آل پاچینو می‌توانست قبل از هریسن فورد نقش هان سولو در «جنگ‌های ستاره‌ای» را از آن خودش کند، تنها اگر می‌توانست از داستان فیلم سر در بیاورد. او این ماه در جریان رویداد «یک غروب با پاچینو» به تماشاگران لندنی گفت: «نقش هان سولو اول به من پیشنهاد شد، اما من فیلمنامه را نفهمیدم.»

 01 Jack Nicholson

جک نیکلسن
هرچند جک نیکلسن اذعان داشت «پدرخوانده» فیلم بزرگی می‌شود، اما نقش مایکل کورلیونه در این فیلم را رد کرد، چون فکر می‌کرد یک ایتالیایی باید این نقش را بازی کند.
Premiere Of Columbia Pictures' "Jack And Jill" - Arrivals

آل پاچینو

آل پاچینو در «پدرخوانده» نقشی را بازی کرد که پیش از او جک نیکلسن رد کرده بود، اما خود او نقش اصلی مرد فیلم «زن زیبا» را رد کرد تا این نقش به ریچارد گیر برسد. پاچینو اعتقاد داشت این نقش در فیلمنامه بد نوشته شده است.

Relativity Media Presents "Mirror Mirror" Los Angeles Premiere - Red Carpet

جولیا رابرتز

دو نقش موفق دوران کاری ساندرا بولاک – «پیشنهاد ازدواج» و «نقطه کور» – ابتدا به جولیا رابرتز بازیگر «زن زیبا» پیشنهاد شد. ظاهرا رابرتز نقش خود در «پیشنهاد ازدواج» را به خاطر آنکه دستمزد بیشتری می‌خواست، رد کرد و بازی در «نقطه کور» را هم نپذیرفت، چون نقش خود در این فیلم را دوست نداشت، نقشی که یک جایزه اسکار برای بولاک به همراه آورد.

 US-ENTERTAINMENT-GOVERNOR'S AWARDS

ویل اسمیت

ویل اسمیت در تعدادی از بزرگ‌ترین بلاک‌باسترهای تاریخ سینما بازی کرده، اما می‌توانست یک بلاک‌باستر دیگر را هم به کارنامه خود اضافه کند. او نقش شخصیت نئو در «ماتریکس» را نپذیرفت، نقشی که بعدها گفت کیانو ریوز به بهترین شکل آن را ایفاء کرد. اسمیت اعتقاد داشت فیلمنامه «ماتریکس» خیلی پیچیده است و می‌ترسید آن را خراب کند.

05 Matt Damon

مت دیمن

مت دیمن می‌توانست در دو تا از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما بازی کند: «آواتار» و «شوالیه تاریکی»، اما بازی در هر دو فیلم را رد کرد، چون آن زمان درگیر پروژه‌های دیگر بود (به ترتیب «اولتیماتوم بورن» و «Invictus»).

 

13-6-15-16365806

دنزل واشینگتن

«هفت» اولین همکاری دیوید فینچر و براد پیت بود که به فیلم‌های «باشگاه مشت‌زنی» و «مورد عجیب بنجامین باتن» منتهی شد، اما این همکاری می‌توانست مسیری متفاوت پیدا کند، اگر دنزل واشنگتن نقش کارآگاه دیوید میلز در «هفت» را می‌پذیرفت. او گفت تصورش این بود که «هفت» فیلمی بسیار سیاه است، اما اعتراف کرد از تصمیمی که گرفت پشیمان است.

 

07 Michelle Pfeiffer

میشل فایفر

بازی جودی فاستر در نقش کلاریس استارلینگ در فیلم «سکوت بره‌ها»، اغلب بهترین نقش‌آفرینی او در نظر گرفته می‌شود، اما اگر میشل فایفر ابتدا این نقش را رد نکرده بود، فاستر نمی‌توانست آن را به عهده بگیرد. فایفر بعدها گفت به نظرش «سکوت بره‌ها» فیلمی بیش از حد خشن، سیاه و آزارنده بود.

08 Kevin Costner

کوین کاستنر

کوین کاستنر نقش نمادین اندی دوفرین در فیلم «رهایی از شاوشنک» را رد کرد تا بر پروژه مورد علاقه خود «دنیای آب» متمرکز شود. حاصل کار او یک شکست مطلق بود.

 09 Tom Hanks

تام هنکس

تام هنکس در فیلم‌های «بزرگ»، «دورافتاده» و «فارست گامپ» بازی کرد، اما می‌توانست در «جری مگوایر» هم بازی کند. این نقش در نهایت به یک تام دیگر، کروز رسید و هنکس بعد از آن گفت کسی غیر از کروز نمی‌توانست این نقش را به خوبی بازی کند.

 9th Annual TV Land Awards - Red Carpet

جان تراولتا

تام هنکس هم ابتدا قرار نبود نقش فارست گامپ را بازی کند. این نقش که یک اسکار برای هنکس به همراه آورد، ابتدا به جان تراولتا پیشنهاد شد. تراولتا اذعان کرد از اینکه نقش فارست گامپ را نپذیرفت پشیمان است.

مقاله قبلیرابرت دنیرو در کار شکار جان تراولتا..
مقاله بعدیپوتین به روحانی تبریک گفت..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.