بنابه گزارشات رسیده  زندانی سیاسی دهه ۶۰ علی معزی پس از ۵۰ روز بازجویی ، تهدید ، توهین و رفتارهای غیر انسانی و پرونده سازی جدید علیه وی  به زندان مرکزی کرج بازگردانده شد.

روز یکشنبه ۳ اسفند ماه زندانی سیاسی علی معزی پس ازتحمل ۵۰ روز  سلول انفرادی ، بازجوییهای مستمر، شکنجه های جسمی و روحی ، با پرونده سازی جدید از سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت کرج که در دست بازجویان وزارت اطلاعات می باشد به زندان مرکزی کرج بازگردانده شد.

زندانی سیاسی علی معزی چندین بار توسط بازجویان وزارت اطلاعات که بصورت تیم های ۲ و ۳ نفره بودند بازجویی شده و هر بار، این بازجویی ها چندین ساعت به طول انجامیده و با برخوردهای وحشیانه ، غیر انسانی و شکنجه های روحی همراه بوده است.

بازجویان وزارت اطلاعات وی را به خاطر بیانیه های محکومیت که  صادر نموده بود مورد بازجویی و اذیت و آزار قرار می دادند.پس از اتمام دوره بازجویی، فردی به نام ابراهیمیان که خود را بازپرس شعبه ۱۲ دادگاه انقلاب کرج معرفی می کرد وارد سلول انفرادی وی شد و زندانی سیاسی علی معزی را مورد بازپرسی قرار داد.

این فرد از آقای معزی خواهان آخرین دفاعیات وی شد. زندانی سیاسی علی معزی گفت برای شخص خودم دفاعی ندارم.  معتقدم که باید آزادی بیان و مطبوعات و بیانیه و تظاهرات و تجمع  و اعتصاب و همچنین آزادی  ادیان و گروهها و احزاب و سازمانها و مذاهب  باشد. اتهام سیاسی و زندانی سیاسی هم نباید داشته باشیم. اگر محکوم کردن حمله به اشرف و کشتار مجاهدین جرم محسوب میشود ما از این جرم استقبال می کنیم.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ نهایتا این فردعلیه زندانی سیاسی علی معزی قرار صادر نمود و در ادامه به ایشان گفت که دیگر هیچ وقت آزاد نخواهی شد.

مقاله قبلیجان وبلاگ نویس زندانی در معرض خطر جدی است
مقاله بعدیمشروح برنامه ۴ اسفند نود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.