«ميكي روني» بازيگر اسطوره اي سينما در سن 93 سالگي درگذشت.

«روني» كه با بازي در نقش «اند هاردي» در مجموعه تلويزيوني «هاردي بويز» استوديو MGM بين سالهاي 1937 تا 1946 شناخته مي شود، شب گذشته بر اثر كهولت سن و بيماري ناشي از سرماخوردگي درگذشت.

او يكي از بازيگران معروف كودك در طول تاريخ سرگرمي بوده است. او در طول 80 سال فعاليت حرفه اي، در بيش از 200 فيلم با بازيگران شناخته شده اي همچون جودي گارلند و اليزابت تيلور بازي كرد.

میکی رونی متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۰ در بروکلین در نیویورک سیتی بود. پدر و مادرش در نمایش‌های واریته کار می‌کردند. اولین بار در ۱۸ ماهگی در کنار پدر و مادرش روی صحنه رفت و خیلی زود همراه همیشگی آن‌ها در نمایش‌های مختلف شد. او یک پدیده و یکی از چهره‌های شاخص و محبوب دنیای سرگرمی در قرن بیستم بود.

در 17 سالگي، نام خود را با سريال «هاردي بويز» ثبت كرد و تا سال 1958 در 13 فيلم بلند و سريال بازي كرد. مهمترين فعاليت هاي تلويزيوني او بازي در مجموعه هاي «شهر پسرها» و «اسب سياه» است. او در سريال تلويزيوني «اسب سياه» (1973) در نقش «هنري ديلي» ظاهر شد.

او دو جایزه اسکار افتخاری (۱۹۳۹ و ۱۹۸۳) دریافت کرد، برای فیلم‌های «بروبچه‌ها در ارتش» (۱۹۳۹)، «کمدی انسانی» (۱۹۴۳)، «جسور و شجاع» (۱۹۵۶) و «ماجراهای اسب سیاه» (۱۹۷۹)، چهار بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد، برای «میکی» (۱۹۶۴) و فیلم تلویزیونی «بیل» (۱۹۸۱) دو جایزه گلدن گلوب گرفت و برای «بیل» جایزه امی را هم دریافت کرد. «روني» در طول زندگيش 8 بار ازدواج كرد كه در سال 1962 براي مهريه 12 ميليون دلاري به ورشكستگي نيز رسيد.

به گزارش سینما خبر؛ آخرين حضور سينمايي او در فيلم «ماپت ها» محصول 2011 است.

morristrust.com

 

مقاله قبلیچهره جديد «كريستين استوارت» در فيلم جديد «نيما نوروزي زاده»
مقاله بعدیتبادل یک شاهزاده قطری با ۴۸ ایرانی ربوده شده
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.