«ديويد بكهام» كه اين روزها در تدارك مستند جديدش به سر مي برد ، در مصاحبه با «تاك اسپرت» (Talk Sport) گفته اگر زماني فيلمي از زندگي من بسازند ، بدون شك «برد پيت» گزينه اولم براي بازي در نقش من است . البته علاوه بر «برد پيت» ، «برادلي كوپر» و «لئوناردو دي كاپريو» گزينه هاي مناسبي براي ايفاي نقش فوتباليستي به نام «ديويد بكهام» هستند. همه آنها از چهره هاي خوبي برخوردارند !‌

«بكهام» پس از بازنشستگي از فوتبال به حرفه هاي متعددي در عرصه مُد ، سرمايه گذاري و در نهايت بازيگري روي آورده است . او درباره بازنشستگي مي گويد :‌ در 20 سال گذشته خودم را به عنوان يك بازيكن موفق نشان دادم و در حال حاضر فكر مي كنم كارهاي زيادي دارم كه بايد انجام دهم.

«بكهام» اخيرا در مستند «كلاس 92» در كنار «پل اسكولز» ، «رايان گيگز» ، «نيكي بات» ، «گري نويل» و «فيل نويل» ظاهر شده است و از اول دسامبر وارد شبكه خانگي مي شود.

به گزارش سسنما خبر؛ فيلم زندگي «ديويد بكهام» تاكنون توليد نشده ولي زمزمه هايي از ساختن چنين فيلمي به گوش مي رسد.

11(29)

مقاله قبلیتوليد درام پرهيجان «نفوذي 2» به تعويق افتاد
مقاله بعدیبیانیۀ کانون نویسندگان ایران در اعتراض به سانسور
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.