دانشمندان موفق شدند با استفاده از کامپیوتر صورت دختر نوجوان عصر حجر را بازسازی کنند. این شبیه‌سازی نشان می‌دهد مردان و زنان در آن دوره ظاهرعضلانی‌تری داشتند.

این دختر نوجوان «داون»، به معنی سرآغاز، نام دارد و بازسازی صورت او نشان می‌دهد که در عصر حجر مردان و زنان عضلانی‌تر بودند.

آخرین باری که کسی به صورت داون نگاه کرد 9000 سال پیش بوده است اما حالا دانشمندان صورت این دختر نوجوان خشمگین را بازسازی کرده‌اند. شبیه‌سازی صورت داون نشان می‌دهد که مردم 7000 سال پیش از میلاد مسیح، دوره میان‌سنگی، چه شکلی بوده‌اند.

به گفته متخصصان، مردان و زنان در دوره عصر حجر عضلانی‌تر بودند. به نظر می‌رسد که داون در هنگام مرگ 15 الی 18 سالش بوده است.

اسکار نیلسن، باستان‌شناس و مجسمه‌ساز سوئدی، در این باره می‌گوید: «جمجمه و ویژگی‎های صورت داون زنانه نیست بلکه بسیار منحصربه‌فرد است».

این مجمسه‌ساز پیش از این هم چندین انسان باستانی را با بازسازی‌های فوق‌العاده خود به زندگی بازگردانده بود؛ برای مثال می‌توان به بازسازی چهره دختر 11 ساله‌ای آتنی به نام «میرتیس» اشاره کرد.

اما برخلاف میرتیس، برخی از ویژگی‌های داون به شدت با انسان‌های امروزی متفاوت است.

نیلسن در این باره می‌گوید: «تاکنون چهره زنان و مردان عصر حجر زیادی را بازسازی کرده‌ام، این گونه به نظر می‌رسد که برخی از ویژگی‌های صورت انسان در طول زمان به طور کلی محو شده است».

وی افزود: «در کل زنان و مردان امروزی به نسبت اجداد حجری‌مان کم‌تر عضلانی هستند».

بازسازی چهره داون توسط دانشمندان دانشگاه آتن انجام شده و در حال حاضر در موزه «آکروپلیس» به نمایش گذاشته شده است.

اما داون زیاد خوشحال به نظر نمی‌رسد. این نوجوان عصر حجر فک جلو زده‌ای دارد؛ به گفته دانشمندان این فک جلو زده به دلیل جویدن پوست حیوانات و تبدیل آن به چرم نرم به این شکل درآمده که کار رایجی در میان مردم آن دوره بوده است.

636524021793741800

بازسازی چهره دختر نوجوان عصر حجر

همچنین چهره داون حالت اخمالویی دارد. به گفته محققان داون کم‌خونی داشته است و از بیماری اسکوربوت (یک بیماری که در اثر کمبود ویتامین ث، که در سنتز و ساخت کلاژن نقش دارد، به وجود می‌آید) رنج می‌برده است.

نتایج آنالیزها از استخوان‌ها و دندان این نوجوان خشمگین عصر حجر نشان می‌دهد که مفاصل و لگن داون مشکلاتی داشته است که احتمالا راه رفتن را برای او دشوار می‌کرده است و درنهایت نیز منجر به مرگ وی شده است.

به گزارش  آنا از Dailymail، فسیل داون در سال 1993 پیدا شد و «آوگی»، داون یونانی در زبان، نامیده شد چرا که او در دوره‌ای زندگی می‌کرد که سرآغاز تمدن بشر محسوب می‌شود.

مقاله قبلیتوزیع گسترده و بی‌ضابطه قرص و خشونت فیزیکی و کلامی در بازداشتگاه‌ها
مقاله بعدیاحضار و تهدید مجدد مهدیه گلرو برای پیگیری حق تحصیل در دانشگاه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.