منصور برجی، سخنگوی شورای کلیساهای همگام در لندن گفت روز دوم اسفند ماه سالجاری(۹۵) یک مادر به همراه پسر جوانش که از نوکیشان مسیحی شهر ارومیه هستند توسط ماموران اداره اطلاعات ارومیه بازداشت شده‎اند. انوشه رضابخش و سهیل زرگرزاده نام این دو نوکیش مسیحی است که به دلیل «اعتقاد به قوانین کلیسای کاتولیک» بازداشت شده‎اند.

منصور برجی درباره نحوه بازداشت انوشه رضابخش و پسرش سهیل زرگرزاده، گفت: «ساعت هفت صبح پنج‎شنبه دوم اسفند ماه دو مامور با لباس شخصی و بدون اطلاع قبلی وارد خانه آنها شدند و بعد از تفتیش خانه و توقیف وسایلی مانند کتاب‌های مذهبی و کتاب مقدس آنها را با خود بردند.»

منصور برجی با اظهار اینکه اطلاعی از اتهام آنها و محل نگهداریشان ندارد، به کمپین گفت: «متاسفانه ما هنوز نمی‎دانیم اتهام آنها چیست و الان در کجا و چه وضعیتی به سر می‎برند. تنها می‎دانیم که آنها قبلا تهدید به بازداشت و یا احضار نشده‎بودند. خیلی از مسیحی‎ها به شکل غافلگیر کننده و ناگهانی بازداشت می‎شوند. دو مامور صبح زود بدون اطلاع قبلی وارد خانه شده و مادر و پسر را با خود برده‏‎اند.»

به گفته آقای برجی، سهیل زرگرزاده دانشجوی سال چهارم رشته روانشناسی است و در حوزه تحقیق و پژوهش دین مسیحیت علاقمند و فعال بوده‎است. با این حال به گفته آقای برجی اطلاعی از سوابق و فعالیت‎های خانم انوشه رضابخش در دست نیست.

پیش از این کمپین از بازداشت یک مسیحی و چهار نوکیش مسیحی در روز پنجم شهریور ماه ۱۳۹۵ خبر داده بود. این پنج نفر به نام های امین افشار نادری، هادی عسگری، امیر سامان دشتی، محمد دهنوری و رامیل بت تمرز در باغی در شهرستان فیروزکوه تهران توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شدند و هنوز در زندان اوین به سر می‎برند.

منصور برجی در گفتگویی در تاریخ ۱۰ شهریور ماه ۱۳۹۵ درباره نحوه بازداشت آنها گفته بود: «این پنج نفر به همراه همسرانشان برای تفریح به باغی در منطقه فیروزکوه، در شمال تهران رفته بودند اما چند ساعت پس از حضورشان تعدادی از ماموران وزارت اطلاعات به باغ وارد شدند. این افراد در باغ که ملک شخصی است هیچ فعالیت مذهبی نداشتند و فقط برای تفریح دور هم جمع شده بودند. در زمان بازداشت سه نسخه انجیل که متعلق به خودشان بوده ضبط شده‎است.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛این بازداشت ها فقط مربوط و محدود به نوکیشان مسیحی نبود بلکه رامیل بت تمرز،  مسیحی زاده و فرزند ویکتور بت تمرز کشیش آشوری و رهبر سابق کلیسای آشوری پنطیکاستی تهران، هم با چهار نفر نوکیش مسیحی بازداشت شد. پدر او (ویکتور بت تمرز) پیش از این در مهمانی شب کریسمس سال ۱۳۹۳ در منزلش به همراه دو نفر دیگر از مهمانانش دستگیر شده بود. آنها در بازجویی‎هایشان متهم به انتشار و پخش انجیل، فعالیت غیرقانونی در کلیسای خانگی و تبلیغ دین مسیحیت شدند.

مقاله قبلیتصویری فوق‌العاده از دهانه‌های برخوردی مریخ
مقاله بعدیجلوگیری از اعزام به بیمارستان آرش صادقی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.