یک منبع مطلع که خواست نامش فاش نشود گفت علی(امیر) امیرقلی فعال کارگری و عضو تحریریه نشریه سیاسی صنفی و فرهنگی آنلاین گام، بازداشت شده است. این منبع همچنین نسبت به وضعیت سلامت او با توجه به بیماری دیابت امیرقلی و نیاز مبرم به دسترسی به داروهای دیابت،‌ ابراز نگرانی کرد. هنوز نهاد بازداشت کننده او مشخص نشده است.

علی(امیر) امیرقلی سومین عضو تحریریه نشریه گام است که طی هفته‌های اخیر بازداشت می‌شود. پیش از او امیرحسین محمدی‌فرد، ساناز الهیاری(همسر امیرحسین محمدی‌فرد) و عسل محمدی بازداشت شده بودند که عسل محمدی پس از ۳۳ روز بازداشت با وثیقه ‌۴۲۳ هزار تومانیآزاد شد، اما سایر اعضای تحریریه این نشریه همچنان در بازداشت هستند.

این منبع در مورد بازداشت امیرقلی گفت: «قبل از این بازداشت دو بار به منزل او مراجعه کرده بودند، ولی به دلیل نبودن او در خانه موفق به بازداشت او نشدند.» او افزود:‌ «دو روزی بود که خبری از او نبود، با مراجعه به منزل او در بابلسر متوجه شدیم که در خانه‌اش نیست. پس از آنکه خبر بازداشت او در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، او از طریق واتزاپ با پدرش تماس می‌گیرد و اطلاع می‌دهد که در لاهیجان و در منزل دوستش است و حالش خوب است.»

به گفت این منبع مطلع اعضای خانواده و دوستان نزدیک امیرقلی به دلیل آنکه پاسخ‌های او در واتزاپ «غیرطبیعی» بود، شک می‌کنند که خود او پاسخ تماس‌ها را نمی‌دهد. این منبع گفت: «پاسخ‌های او به پیغام‌هایی که دوستانش در واتزاپ برای او می‌فرستادند غیرطبیعی بود،‌ به طوری که به نظر می‌رسد خودش پاسخ نمی‌دهد. پس از آنکه او تمام تماس‌های تلفنی در واتزاپ، تلگرام و حتی تماس تلفنی مستقیم را هم پاسخ نمی‌داد، ما بیشتر نگران شدیم.» به گفته او پس از تماس‌های مکرر خانواده و دوستان و اسرار برای صحبت تلفنی با امیرقلی تلفن او خاموش شد به طوری که دیگر امکان تماس گرفتن با او میسر نبود.

این منبع گفت خانواده امیرقلی برای اطمینان از آنکه او در منزل دوستی است که گفته است، به آنجا مراجعه کرد ولی او در آن آنجا هم نبود.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ علی(امیر) امیرقلی پس از  تحمل دو سال و نیم حبس برای اتهام‌هایی همچون «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری»، «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی»، «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات» و «تبلیغ علیه نظام» در اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ از زندان رجایی‌شهر آزاد شد.

مقاله قبلیخواهر محمدعلی طاهری: رییس‌جمهور پاسخ دهد که چرا تا کنون برادرم آزاد نشده است؟
مقاله بعدیمحکومیت ترک همدانی به ۶ ماه حبس با شکایت سعید مرتضوی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.