سمیرا رزاقی پزشک نمونه و دانشجوی رشته تخصصی رادیوتراپی و شیمی درمانی دانشگاه علوم پزشکی شیراز پنجم تیرماه در شیراز بازداشت شد. همچنین از وضعیت محمدرضا واحدی، آزیتا راستی فیروز زاده و مهدی فرمانی، سه فعال دانشجویی بازداشتی دیگر در شیراز خبری در دست نیست.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان به نقل از ندای سبز آزادی، وی آخرین ماه تحصیل خود را می گذراند .در سال 1389 پس از قبولی وی در امتحان تخصص، دکتر محمد هادی ایمانیه رییس دانشگاه علوم پزشکی شیراز بدون ارائه هیچگونه دلیلی به مدت 4 ماه از ثبت نام وی در دانشگاه خودداری کرده بود اما نهایتا با حکم دیوان عدالت اداری مجبور به پذیرش وی در دانشگاه شد.

فعالان دانشجویی گزارش داده اند شواهدی در دست است که این دستگیری به درخواست رییس دانشگاه و با هماهنگی دکتر ایمانیه انجام شده است.

سمیرا رزاقی در دوران تحصیل پزشکی عمومی و تخصص خود بارها به عنوان دانشجوی نمونه تحصیلی انتخاب شده بود.

وی همچنین سردبیری نشریات دانشجویی و عضویت انجمن اسلامی دانشکده پزشکی ( قبل از انحلال و مصادره توسط دانشگاه) را داشته است.

همزمان گزارش ها حاکی از آن است که با گذشت بیش از سه هفته، کماکان از وضعیت محمدرضا واحدی، آزیتا راستی فیروز زاده و مهدی فرمانی، سه فعال دانشجویی شیراز خبری در دست نمی باشد.

aks

مقاله قبلیکی روش در برزیل به دنبال محل اقامت تیم ملی..
مقاله بعدیپوستر جشنواره فیلم ونیز 2013 رونمایی شد..
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده