روز یکشنبه  ۱۸ خرداد ماه زندانی عقیدتی کشیش بهنام ایرانی حوالی ساعت ۰۹:۰۰ از بند عمومی خارج و به نقطه ای نامعلومی منتقل شد .

گزارشها حاکی از آن است که او توسط بازجویان وزارت اطلاعات به نقطه نامعلومی منتقل شده است. خطر جدی وجود دارد که توسط بازجویان وزارت اطلاعات تحت شکنجه جسمی  و روحی  و اذیت و آزار قرار گیرد.

کشیش بهنام ایرانی بیش از ۳ سال و ۳ ماه است که در زندان بسر می برد. او از شرایط حاد جسمی رنج می برد ولی تا به حال بازجویان وزارت اطلاعات مانع درمان جدی این زندانی عقیدتی هستند. کشیش بهنام ایرانی به صرف اعتقاد به مسیحیت  در زندان می باشد و علیرغم محکومیت غیر انسانی و غیر قانونی،  دائما مورد اذیت و آزار  بازجویان وزارت اطلاعات قرار می گیرد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، انتقال کشیش بهنام ایرانی  به نقطه ای نامعلوم توسط بازجویان وزارت اطلاعات که خطر شکنجه جسمی و روحی وی را تهدید می کند  محکوم کرده و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات فوری برای آزادی بی قید و شرط این زندانی  عقیدتی است.

  فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۸بهمن ۹۲ برابر با ۸ ژون ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه ادیان و مذاهب سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

 

مقاله قبلیجرمي رنر به «ماموريت غيرممكن» بازمي‌گردد
مقاله بعدیخودداری فرشید یداللهی از حضور در سالن ملاقات
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.