بنابه گزارشات رسیده  بازجویان وزارت اطلاعات علیرغم پایان محکومیت غیر قانونی و غیر انسانی زندانی سیاسی ارژنگ ،داودی مانع آزادی وی هستند و برای توجیه ادامه بازداشت غیر قانونی وی در حال پرونده سازی و قصد محاکه وی را در تهران دارند .

زندانی سیاسی ارژنگ داودی از آبان ماه در سلول۵ سالن شرعی زندان بندرعباس بصورت کاملا ایزوله نگهداری می شود.

مدت محکومیت غیر قانونی و غیر انسانی این زندای سیاسی عملا پایان یافته است ولی بازجویان وزارت اطلاعات مانع آزادی وی هستند و قصد دارند با پرونده سازیهای قبلی وی را مجددا مورد محاکمه قرار دهند.

او قرار است در روزهای آینده از زندان بندرعباس به تهران و یا کرج منتقل شود و برای مشروعیت دادن به ادامه بازداشت غیر قانونی وی با پرونده سازی ومحاکمه مجدد وی را محکوم نماید .

زندانی سیاسی ارژنگ داودی تنها زندانی است که در آن سالن کاملا ایزوله شده نگهداری می شود.هیچ زندانی دیگری در این سالن نگهداری نمی شود.نگهبان او پاسدارهای اطلاعات زندان می باشند و حتی حق صحبت کردن با آنها را ندارد.

او در سلول ۵ این سالن قرار دارد. این سلول فاقد دریچه و یا پنجره بوده و از تابیدن نور به سلول و امکان هواخوری محروم می باشد. وی بصورت شبانه روزی توسط ۳ مامور وزارت اطلاعات زیر نظر می باشد. وی از زمان انتقال به این سالن تا کنون هیچگونه تماس تلفنی و یا ملاقات با خانواده اش نداشته است.

شکنجه گران ولی فقیه با این شیوه های غیر انسانی و قرون وسطایی سعی دارند که او را ازدفاع از حقوق خود و مردم ایران که همانا آزادی است باز دارند و درهم شکنند.

ایجاد شرایط غیر انسانی و طاقت فرسا توسط بازجویان وزارت اطلاعات صادر شده است و توسط حسن مرسلپور رئیس زندان بندرعباس و از بستگان سلیمانی فرمانده سپاه تروریستی سپاه قدس، حاج محمودی رئیس بازرسی از شکنجه گران و قاتلان زندانیان ، بهرام کشتکار رئیس اطلاعات زندان و براری رئیس اطلاعات زندانهای استان به اجرا گذاشته می شود.

زندانی سیاسی ارژنگ داودی از سال ۱۳۸۲ تاکنون در زندان بسر می برد و در طی این مدت بارها به شکنجه گاه های مختلف وزارت اطلاعات منتقل شده و ماه ها در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی بازجویان قرار گرفته است.

بازجویان وزارت اطلاعات برای تحت فشار قرار دادن وی، همسر ایشان را دستگیر و ۴ ماه در سلولهای انفرادی تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار دادند .با نامه کتبی دفتر آخوند علی خامنه ای منزل شخصی ارژنگ داودی مصادره و به اموال آخوند علی خامنه ای که همگی از اموال سرقت شده مردم ایران است،افزوده شد .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،ادامه بازداشت زندانی سیاسی ارژنگ داودی علیرغم پایان یافتن محکومیت غیر قانونی و غیر انسانی و پرونده سازی بازجویان وزارت اطلاعات و قصد محاکمه وی به منظور ادامه بازداشت وی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه جنایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۷ دی۹۲ برابر با ۱۷ ژانویه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیخبر خوب برای طرفداران «من نفرت انگیز»؛قسمت سوم سال 2017 می آید
مقاله بعدیتبعید کسری نوری به زندان نظام استان فارس
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده