چند روز بعد از اظهارات دادستان کل کشور درباره “ورود زنان به ورزشگاه‌ها” برخی از رسانه‌های ورزشی اروپا به بازتاب این صحبت ها پرداخته‌اند.

دیدار ایران و کامبوج ۱۸ مهر در ورزشگاه آزادی برگزار می‌شود. شاگردان ویلموتس روز ۲۳ مهر نیز میهمان بحرین خواهند بود. قرار است برای اولین بار در یک بازی رسمی تیم ملی ایران بعد از سال‌ها، تماشاگران زن با بلیت فروشی رسمی در ورزشگاه حاضر باشند تا این دیدار را تماشا کنند. 

محمدجعفر منتظری، دادستان کل ایران در مراسمی در شهر قم، درباره مساله ورود زنان به ورزشگاه ها سخن گفته بود و از فیفا درباره چرایی الزام یک کشور برای حضور زنان در ورزشگاه‌ها انتقاد کرده بود. 

nau، رسانه کشور جمهوری چک با انتشار این صحبت ها خواستار حذف ایران از رقابت های انتخابی جام جهانی قطر بر مبنای اساسنامه فیفا شد.

در این سایت آمده است: “قدرت فیفا در مسئله ورود زنان به ورزشگاه‌ها در ایران زیر سوال رفته و حذف ایران از انتحابی جام جهانی قطر کشور همسایه ایران می‌تواند ضربه به موقعی به فوتبال ایران باشد. در ایران زنان 40 سال از ورود به ورزشگاه ها محروم شده‌اند و تاکنون نیز تغییری در این وضعیت ایجاد نشده است. این در حالی است که مسعود سلطانی فر وزیر ورزش ایران از حضور قطعی تماشاگران زن در دیدار ایران و کامبوج خبر داده است”. 

krone سایت اتریشی نیز به این صحبت ها واکنش نشان داد و نوشت: “با جدیدترین صحبت هایی که در ایران درباره ورود زنان به ورزشگاه‌ها شکل گرفته است، این مسئله هم‌چنان نامشخص مانده است. این صحبت ها در حالی مطرح شده که فیفا اخیرا به فوتبال ایران اولتیماتوم جدی داده تا این مسئله را حل کند”. 

دی ولت و WZ آلمان نیز در واکنش به اظهارات دادستان کل کشور نوشتند: “بعد از آنکه مسئولان جمهوری اسلامی اعلام کردند 4600 صندلی در بازی ایران و کامبوج به زنان اختصاص داده شده، ورود زنان به ورزشگاه‌ها در این کشور هنوز قطعی نیست و دادستان کل این کشور اخیرا موضع منفی خودش را درباره این مسئله اعلام کرده است”.

قرار است، فیفا برای نظارت بر حضور زنان در بازی تیم ملی فوتبال ایران و کامبوج در چارچوب رقابت‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال هیاتی را به تهران اعزام کند.

مقاله قبلیوکیل ژیائو وانگ: پس از سه سال زندان خواستار آزادی او هستیم
مقاله بعدیاستفاده از “اسکلت برقی” در پارالمپیک ۲۰۲۰!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.