بازار تاریخی تبریز که سال ۸۹ به‌ عنوان نخستین و بزرگترین بازار سرپوشیده جهان در فهرست میراث یونسکو به ثبت رسیده بود، برنده بزرگترین جایزه معماری در جهان شد.

جایزه معماری آقاخان، هر سه سال یک بار به یک یا چند معمار زنده دنیا اعطا می‌شود. این جایزه از نظر مالی برترین جایزه معماری در جهان به شمار می‌رود. هدف از این جایزه شناخت نمونه‌های برتر معماری است که هم طرح‌های بدیع و هم عوامل اجتماعی، بهبود و توسعه‌ها آن‌ها و مفاهیم بازسازی، محافظت و طراحی محیط زیست را نیز در برمی‌گیرد.

جایزه معماری آقاخان بر روی شیوه‌های بومی و اسلامی و راهکردهای معماری کهن و نوین در توسعه جهان سوم متمرکز است و برندگان این جایزه همیشه معماران نیستند آنها می توانند مقامات، مشتریان، سازندگان، مهندسان و صنعتگران باشند.

1288201408_6183_FT31319_bazaar_of_tabriz

چندی پیش 20 نامزد برای دریافت جایزه یک میلیون دلاری آقاخان معرفی شدند که دو پروژه از ایران در دو شهر محلات و تبریز بودند یکی بازار تاریخی تبریز و دیگری آپارتمانی در شهر محلات.

در این باره، حسین اسمعیلی سنگری، مدیر پایگاه میراث جهانی بازار تبریز  گفت: جایزه آقاخان برای سال 2013 به طرح های مرمتی و معماری 5 کشور جهان از جمله ایران، سودان، فلسطین، مراکش و اتریش تعلق گرفت که جایزه مالی آن بین این 5 کشور تقسیم می شود بنابراین سهم ایران به دلیل برنده شدن طرح مرمتی بازار برگ تبریز 200 هزار دلار است.

به گزارش مهر،وی گفت: آقای سید محمد بهشتی، مشاور ارشد سازمان میراث فرهنگی به نمایندگی از مسئولان این سازمان برای دریافت جایزه به کشور پرتغال رفته و آن را دریافت کرده است. پس از بازگشت آقای بهشتی و هیات همراه، تکلیف هزینه کرد این جایزه مشخص می شود.

مقاله قبلیدختری امریکایی‌ با کارتون‌هایش تلاش می‌کند تصورات مردم جهان را نسبت به مردم ایران درست کند
مقاله بعدیجنگ و صلح در اديان؛ چرا در سوريه مسئول ايم؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.