بابک نمازی، پسر محمدباقر نمازی و برادر سیامک نمازی، دو شهروند آمریکایی ایرانی تبار که از سه سال پیش در ایران زندانی هستند، خواستار آزادی آنها شد.

بابک نمازی روز پنجشنبه در واشنگتن، ضمن هشدار در مورد وخامت حال پدرش، از مقام‌های ایران خواست اجازه دهند پدرش برای مداوا به بیمارستان منتقل شود.

او پس از دیدار با مقامات کاخ سفید در جمع خبرنگاران از مقامات جمهوری اسلامی خواست تا «رأفت» نشان داده و اجازه دهند پدرش برای درمان به بیمارستان منتقل شود.

«جرد گنسر» وکیل محمد‌باقر و سیامک نمازی به خبرنگاران گفت: «ما امیدواریم یک اتفاق مثبت بیافتند و ما نیاز داریم فورا این اتفاق بیفتد.»

محمدباقر نمازی از مقام‌های پیشین یونیسف در ایران و استاندار خوزستان پیش از انقلاب ۵۷ بود. او که برای پیگیری وضعیت پسر بزرگش، سیامک نمازی به ایران سفر کرده بود، در اسفند ۱۳۹۴ بازداشت شد.

آقای نمازی مبتلا به بیماری قلبی است و اوایل امسال به دلیل کاهش فشار خون و ضربان نامنظم قلب در بیمارستان بستری شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. او برای زمان کوتاهی نیز به مرخصی آمد، اما اجازه خروج از کشور را نیافت.

وکیل باقر نمازی در آن هنگام گفته بود که بازگشت موکلش به زندان به مثابه «حکم مرگ سریع» است، اما مقام‌های زندان اوین در یک تماس تلفنی خواهان بازگشت فوری وی به زندان شدند.

در پی بازگرداندن آقای نمازی به زندان، مقامات وزارت خارجه آمریکا این اقدام جمهوری اسلامی را «بسیار ناامید کننده» توصیف کرده و خواهان آزادی همه آمریکاییان اسیر در زندان‌های ایران شدند.

دادگاه انقلاب اسلامی جمهوری اسلامی، باقر نمازی و پسرش سیامک نمازی را به اتهام «جاسوسی» و «همکاری با آمریکا» هریک به ۱۰ سال حبس محکوم کرده است.

به گزارش صدای آمریکا؛ چند آمریکایی دیگر نیز در زندانهای جمهوری اسلامی هستند و دولت ترامپ می‌گوید همچنان پیگیر آزادی آنها هستند.

مقاله قبلیخالق «پاندای کونگ‌فو کار» برای نتفلیکس انیمیشن جدید می‌سازد
مقاله بعدییک سال محکومیت برای چهار شهروند بهایی و انتقال سه نفر از آنها به زندان برای اجرای حکم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.