اقتباس ادبی تام فورد، طراح لباس گوچی و ایو سن لورن با حضور جورج کلونی، ایمی آدامز، جیک جیلنهال و تعدادی از چهره‌های هالیوودی که به زودی نامشان اعلام می‌شود، قرار است به فیلم پر ستاره سال 2015 بدل شود.

 ایمی آدامز و جیک جیلنهال برای نقش‌آفرینی در فیلم «حیوان‌های شبانگاهی» (Nocturnal Animals) دومین فیلمی که تام فورد، طراح لباس مشهور کارگردانی می‌کند، به جورج کلونی ملحق شدند.

فیلم دلهره‌آور نوآر پسامدرن «حیوان‌های شبانگاهی» اقتباسی است از رمان «تونی و سوزان» به قلم آستین رایت که جورج کلونی و شرکت او، اسموک‌هاوس پیکچرز و همکار تهیه‌کننده‌اش، گرنت هسلو سرمایه گذاری و تهیه آن را بر عهده خواهند داشت.

به گزارش آنا به نقل از ورایتی، در دومین فیلم تام فورد، طراح لباس سابق گوچی و ایو سن لورن پس از فیلم موفق و برنده چندین جایزه «مرد مجرد» محصول 2009 قرار است ایمی آدامز «کلاهبرداری آمریکایی» و «چشمان درشت» و جیک جیلنهال «شبگرد» و «زندانیان» بازی کنند و این دو مشغول مذاکرات نهایی با تهیه‌کننده فیلم که شرکت اسموک‌هاوس پیکچرز متعلق به جورج کلونی هستند که خود در مقام تهیه‌کننده و بازیگر در این فیلم حضور خواهد داشت.

رمان «تونی و سوزان» آستین رایت که منبع ادبی اقتباس فیلم «حیوان‌‌های شبانگاهی» است، اولین بار در سال 1993 منتشر شد. در این داستان زنی به نام سوزان نسخه دستنویس کتابی از شوهر سابقش را که بیست سال او را ترک کرده است، پیدا می‌کند که در آن دو روایت وجود دارد. اولین روایت با عنوان «حیوان‌های شبانگاهی» داستان مردی را بازگو می‌کند که تعطیلات خانوادگی او به خشونتی مرگبار کشیده می‌شود و روایت دوم درباره زنی به نام سوزان است که با یادآوری ازدواج اولش به واقعیت‌های تیره و تاری درباره گذشته مرموز خود پی می‌برد.

پروژه «حیوان‌‌های شبانگاهی» در مراحل اولیه اقتباس اثر ادبی به فیلم‌نامه سینمایی قرار دارد و در همین مراحل اولیه توجه بسیاری از ستاره‌های هالیوود را برای بازی جلب کرده است و تاکنون حضور سه چهره هالیوودی جورج کلونی، ایمی آدامز، جیک جیلنهال در آن مشخص شده است.

ایمی آدامز نامزد پنج جایزه اسکار به زودی در نقش مقابل جرمی رنر در «داستان زندگی شما» ظاهر خواهد شد و احتمالاً در فیلم «بتمن در مقابل سوپرمن: سپیده‌دم عدالت» بار دیگر نقش شخصیت لوییز لین مرتبط با سوپرمن را بر عهده خواهد داشت.

جیلنهال پس از فیلم تحسین شده «شبگرد» برای ماه‌های آینده ایفای نقش اصلی یک مشتزن در فیلم «چپ‌دست» و همچنین بازی در «اورست» و «ویرانگری» را در برنامه دارد.

مقاله قبلیاحتمال حضور بیانسه در فیلم برادلی کوپر
مقاله بعدیمرخصی نوروزی امسال تنها به چهار زندانی سیاسی تعلق گرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.