چندی پیش بار حضور بمب افکن های TU-22M3 و سوخو-۳۴ روسی در پایگاه هوایی همدان برای بمباران سوریه که سرو صدای زیادی بپا کرد. حالا نوبت به حضور  نیروی دریایی روسیه تحت عنوان همکاری های خزری پا به ایران گذاشتند.

ناوگروه دوستی روسیه متشکل از دو رزمناو از یگان دریایی خزر روسیه در چارچوب ماموریت 15 روزه دوستانه امروز سه شنبه وارد بندرگاه انزلی شد.
به گزارش خبرگزاری های درون مرزی؛  این ناوگروه شامل ناو موشک انداز تاتارستان، ناوچه موشکی گرادسویاژسک وابسته به حوزه نظامی فدرال جنوب روسیه به فرماندهی ناخدا یکم بابسکوف است.
هدف از سفر این ناوگروه به سواحل ایران تحکیم همکاری های بین المللی بین کشورهای حاشیه دریای خزر اعلام شده است.
نیروی دریایی ایران و روسیه در چارچوب همکاری های خزری برنامه های حضور متقابل رزمناوها را اجرا می کنند.
این چهارمین سفر ناوگروه روسیه به ایران است ، پیش از این نیز ناوگرو های روسی در سالهای 1386، 1393 و 1394 به بندرانزلی آمده بودند.
283593_214 283594_967 283595_489 283596_438 283597_667 283598_457 283599_225 283600_441 283601_353 283602_407 283603_947 283604_908 283605_789 283606_622
مقاله قبلیترکیه در رقابت با ایران و کردها در حمله به موصل شرکت می‌کند
مقاله بعدیاهدای جوایز ویژه بهترین داور آسیا به تیم داوری ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.