ایتن هاوک و دخترش مایا در نقش یک پدر و دختر در فیلم «رولور» یا «هفت‌تیر» جلوی دوربین می‌روند.

مایا هاوک و پدرش ایتن هاوک برای بازی در فیلم «هفت‌تیر» انتخاب شده‌اند تا در نقش یک پدر و دختر جلوی دوربین بروند.

این فیلم یک کمدی رمانتیک است که داستانش در دهه ۱۹۶۰ می‌گذرد و اندرو استنتون کارگردانی آن را انجام می‌دهد.

کیت ترفری فیلمنامه را نوشته است. ماجرای فیلم در روز ۲۷ جولای ۱۹۶۶ رخ می دهد وقتی گروه بیتل‌ها پروازی به ژاپن دارند و مجبور می‌شوند تا توقفی غیرمنتظره در «آنچوراگ» آلاسکا داشته باشند. این گروه در هتل اسکان داده می‌شوند و جین با بازی مایا هاوک دختر جوانی است که شیفته جورج هریسون می شود.

کارگردان این فیلم ساخت فیلم‌های خانوادگی را در کارنامه دارد که در «جستجوی دوری» از جمله آنهاست.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین؛ مایا هاوک که دختر ایتن هاوک و اوما تورمن است به تازگی بازیگر فیلم «جریان اصلی» ساخته جیا کاپولا بود که در جشنواره فیلم ونیز امسال اکران شد. وی که با بازی در نقش رابین در سریال «چیزهای عجیب» از نت‌فلیکس شناخته شده در فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» تارانتینو نیز جلوی دوربین رفته است. ایتن هاوک چهار نامزدی اسکار را در کارنامه دارد.

مقاله قبلیمتن نامه برانکو به فیفا برای اعلام رضایت از باشگاه پرسپولیس
مقاله بعدینفت مصادره‌شده جمهوری اسلامی از سوی آمریکا به نفع قربانیان تروریسم فروخته شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.