یک رسانه محلی در ایتالیا خبر از آن داده که این کشور پرواز هواپیماهای شرکت ماهان‌ایر به مقصد ایتالیا را متوقف کرده است.

روزنامه ‘لا استامپا ‘ نوشته است که “این مسئله هرچند کوچک به نظر می‌رسد، اما نشان دهنده تغییر در سیاست خارجی ایتالیا در خصوص جمهوری اسلامی است”.

این سومین کشور اروپایی است که پروازهای ماهان‌ایر را لغو می‌کند، پیش از این فرانسه و آلمان نیز پروازهای این شرکت را لغو کرده بودند.

پروازهای شرکت ماهان‌ایر به شهرهای رم و میلان پس از توافقنامه برجام و از سال ۲۰۱۵ آغاز شده بود.

آژانس ملی هواپیمایی کشوری ایتالیا به ماهان‌ایر فرصت ۴۵ روزه‌ای برای خاتمه پروازهایش داده است و از ۱۵ دسامبر تمامی پروازها از و به ایتالیا لغو خواهد شد.

به نوشته این رسانه ایتالیایی، در سفر اخیر مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا به ایتالیا یکی از اصلی‌ترین دستور کارهای برنامه‌اش، موضوع ممنوعیت پرواز ماهان‌ایر بوده است.

آقای پمپئو از ایتالیا خواسته بود تا مانع از ورود پروازهای ماهان‌ایر به این کشور شود.

وی گفت که آمریکا به خوبی روشن کرده است که شرکت هواپیمایی ماهان در حمایت از فعالیت‌های سپاه پاسداران جمهوری اسلامی نقش دارد.

لوئیجی دی مایو، وزیر خارجه ایتالیا نیز در کنفرانس خبری همراه با آقای پمپئو گفته بود: “تا جایی که به مساله ماهان ایر مربوط می شود، تصور من این است که مقام های مسئول خطوط هوایی در چند روز آینده تصمیم هایی را اعلام خواهند کرد.”

اولین بار آمریکا در سال ۲۰۱۱ شرکت ماهان ایر را به اتهام ارائه خدمات به سپاه قدس وابسته به سپاه پاسداران و انتقال نیرو و سلاح به لبنان و سوریه در فهرست تحریم‌های آمریکا قرار داد.

ماهان، پس از شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی یا ایران‌ایر بزرگترین شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی است که بین تهران و پاریس، چهار پرواز در هفته داشته و یکی از شرکت‌های جمهوری اسلامی است که پس از اعمال تحریم‌ها از سوی آمریکا، در فهرست تحریمی‌ها قرار گرفته است.

ماهان پیشتر متهم شده بود که برای انتقال سلاح به حزب‌الله لبنان و نظامیان طرفدار بشار اسد، رئیس جمهور سوریه به سپاه پاسداران کمک می‌کرده و تحریم‌ها را دور می‌زده است.

آلمان در ماه ژانویه منع پرواز ماهان را اعمال کرد و وزیر خارجه این کشور گفت این اقدام برای حفظ “منافع و امنیت” آلمان لازم بوده است.

به گزارش بی بی سی؛ از ابتدای ژانویه ۲۰۱۹ نیز پروازهای شرکت هواپیمایی قشم به مقصد بروکسل به دلیل تحریم‌های جدید ایالات متحده لغو شد.

مقاله قبلیتوسعه یک حسگر عمق با الهام از چشم عنکبوت جهنده
مقاله بعدیوزارت خارجه آمریکا در دفاع از آزادی روزنامه‌نگاران: خبرنگاران زیادی در ایران و دیگر کشورها همچنان زندانی هستند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.