ایان مک کلن و هلن میرن نقش های اصلی درام «دروغگوی خوب» اثر کمپانی نیولاین را ایفا می کنند.

 کارگردانی فیلم دروغگوی خوب» برعهده بیل کاندن است که سال گذشته فیلم پرفروش «دیو و دلبر» را برای کمپانی دیزنی ساخت. کاندن به همراه گرگ یولن تهیه کننده فیلم نیز است و فیلمنامه این فیلم را جفری هچر براساس رمان نیکلاس سیرل نوشته است.

فیلم، داستان یک هنرمند شیاد با بازی ایان مک کلن است که به سختی می تواند شانس خود را هنگام رویارویی با یک بیوه زن پولدار با بازی هلن میرن باور کند. با این حال زمانی که زن، او را به خانه و زندگیش راه می دهد در کمال تعجب حس دلسوزانه ای نسبت به زن در درون مرد ایجاد شده و او خود را در شرایط بسیار پیچیده ای می یابد.

«دروغگوی خوب» همکاری مجدد بیل کاندن و دروغگوی خوب پس از دو فیلم مشترکشان به نام های «خدایان و هیولاها» و «آقای هولمز» است.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، کاندن برای «خدایان و هیولاها» جایزه اسکار بهترین فیلمنامه را تصاحب کرد و مک کلن نیز برای آن فیلم نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.

مقاله قبلیولیعهد عربستان، خامنه‌ای را به آدولف‌ هیتلر تشبیه کرد
مقاله بعدیافشای جزییات تازه از پرونده تخلف مالی در تیم ملی فوتبال
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.