محققان دریافته‌اند که اکسیژن موجود در اتمسفر زمین به آرامی درحال نشت کردن به بیرون از اتمسفر است، پدیده‌ای که هنوز دلیل آن مشخص نشده‌است.

 گروهي از محققان دانشگاه پرينستون با مطالعه روي حباب‌هاي به دام افتاده در هسته‌هاي يخي به دست آمده از گرينلند و جنوبگان دريافتند ميزان اكسيژن در طول 800 هزار سال گذشته با افتي 0.7 درصدي مواجه شده‌است.

يافتن دليل واقعي اين رويداد كار ساده‌اي نخواهد‌بود،‌اكسيژن موجود در سياره زمين به صورت دائم توسط انسان، حيوانات،‌گياهان و حتي سنگ‌هاي سيليسي درحال بازيافت است. درحال حاضر هسته‌هاي يخي بهترين ابزار براي سنجش ميزان اكسيژن موجود در سياره زمين هستند.

به گفته محققان اين تحقيق بيشتر از سر علاقه و كنجكاوي انجام شده‌‌است و نتيجه آن نشان نشت اكسيژن دارد. ميزان كاهش سطح اكسيژن سياره زمين براساس آنچه محققان يافته‌اند بسيار ناچيز است، اما همچنان اسراري از چرايي سكونت‌پذير بودن زمين را در خود دارد كه اگر روزي انسان بخواهد در سياره‌اي ديگر زندگي كند، اين اطلاعات برايش حياتي خواهند بود.

يكي از فرضيه‌هاي مطرح شده براي توجيه دليل كاهش اكسيژن، افزايش فرسايش است، فرسايش بيشتر رسوبات بيشتري را تحت تاثير قرار داده و اكسيده مي‌كندو به اين شكل ميزان اكسيژن اتمسفر كاهش پيدا مي‌كند. فرضيه ديگر تغييرات اقليمي طولاني مدت است، طي چند ميليون سال گذشته كاهش دماي ناچيزي در دماي جهاني رخ داده‌است، حتي باوجود اينكه زمين طي نيم قرن گذشته با سرعت بالايي رو به گرم شدن گذاشته‌است.

سرد شدن اقيانوس‌ها در زمان كاهش دماي زمين، زمينه يك سري از واكنش‌هاي زنجيره‌اي اكولوژيكي را فراهم آورده‌است كه باعث مصرف اكسيژن بيشتري شده‌است. تمامي اين توضيح‌ها تنها فرضيه‌هايي هستند كه به بررسي بيشتر نياز دارند.

اتمسفر زمين براي چند ميليارد سال اوليه زندگي‌اش هيچ اكسيژني در خود نداشت. دانشمندان معتقدند جلبك‌هايي كوچك به نام سيانوباكتري روي زمين تكامل يافتند و منجر به ايجاد و افزايش اكسيژن در زمين شدند تا در نهايت حيات به شكل امروزي‌اش در زمين جاري شود.

به گزارش همشهری به نقل از ديسكاوري، امروزه 21 درصد از هوايي كه موجودات زنده تنفس مي‌كنند از اكسيژن تشكيل شده‌است. اگرچه ميزان گازهاي مختلف اتمسفر به اندازه دي‌اكسيد‌كربن، يكي ديگر از گازهاي موجود در هوا، اثرگذار نيستند اما مي‌توانند بر ميزان نور خورشيدي كه به زمين مي‌رسد تاثيرگذار باشند و در عين حال شواهدي وجود دارند كه نشان مي‌دهند تغيير ميزان اكسيژن در گذشته بر شرايط اقليمي زمين اثرگذار بوده‌است.

مقاله قبلیفهرست نامزدهای دریافت توپ طلا اعلام شد
مقاله بعدیآیدا پناهنده برنده جایزه گوزن طلایی ژاپن شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.