به گزارش اکسیوس، دور تازه مذاکرات غیرمستقیم میان جمهوری اسلامی و آمریکا بدون هیچ دستاوردی به بن‌بست رسیده است. بر اساس این گزارش، دونالد ترامپ خواهان دستیابی سریع به یک توافق پرسروصدا و نمایشی است، در حالی که جمهوری اسلامی همچنان همان راهبرد شناخته‌شده خود یعنی «بازی طولانی‌مدت» و فرسایشی را دنبال می‌کند. نتیجه این رویارویی دو رویکرد متضاد، نه‌تنها هیچ پیشرفتی به همراه نداشته، بلکه تنش‌های منطقه‌ای را تشدید کرده و بازارهای جهانی نفت را به‌شدت در وضعیتی شکننده و در آستانه بحران قرار داده است.
راهبرد فرسایشی تهران؛ همان الگوی تکراری سال‌ها
آنچه از گزارش اکسیوس برمی‌آید، تکرار همان الگوی رفتاری شناخته‌شده جمهوری اسلامی در طول بیش از دو دهه چانه‌زنی هسته‌ای است: خرید زمان، فرسایش حریف، و امتناع از پذیرش هرگونه امتیاز واقعی تا لحظه‌ای که فشار حداکثری غیرقابل تحمل شود. این رویکرد که بارها در مذاکرات برجام و پس از آن نیز تکرار شده، اکنون بار دیگر مذاکرات را به بن‌بست کشانده است؛ بن‌بستی که قربانی اصلی آن نه نخبگان حاکم، بلکه اقتصاد در حال فروپاشی داخلی و معیشت مردم عادی ایران است که هزینه این لجاجت دیپلماتیک را با تورم افسارگسیخته و تحریم‌های فزاینده می‌پردازند.
در مقابل، واشنگتن به روایت اکسیوس به‌دنبال یک پیروزی سریع و قابل‌نمایش برای ترامپ است؛ رویکردی که هرچند انگیزه‌های داخلی آمریکایی دارد، اما دست‌کم بر خلاف تهران، به‌دنبال پایان دادن به بحران است، نه تداوم آن به‌عنوان ابزار بقای نظام.
تنش‌ها بالا، بازار نفت در آستانه سقوط
پیامد مستقیم این بن‌بست، به گفته اکسیوس، افزایش تنش‌های منطقه‌ای و قرار گرفتن بازارهای نفت جهانی در لبه پرتگاه است. این وضعیت یک‌بار دیگر نشان می‌دهد که سیاست خارجی جمهوری اسلامی، به‌جای کاهش ریسک برای مردم ایران و ثبات منطقه، بار دیگر کل منطقه و حتی اقتصاد جهانی را گروگان بن‌بست‌های سیاسی خود گرفته است؛ بن‌بستی که ریشه آن نه در پیچیدگی فنی پرونده هسته‌ای، بلکه در تصمیم آگاهانه حاکمیت برای ادامه تقابل به‌جای تعامل سازنده نهفته است.
منبع: اکسیوس
